LuxVocabularyLëtzebuergesch
- English
- to observe
- Français
- constater
- Deutsch
- feststellen
- Type
- VRB
- Auxiliary
- hunn
- Participe passé
- konstatéiert
konstatéieren
Aussprooch (IPA)
[konstɑtˈɜɪəʀən]
Hiweiser zum Gebrauch
Schreifvarianten
Nëmme vun der Quell kontrolléiert Variante gi virgeschloen.
- konstatéier
- konstatéieren
- konstatéiers
- konstatéiert
- konstatéiertem
- konstatéierten
- konstatéierter
Konjugatioun
- Infinitiv
- konstatéieren
- Partizip
- konstatéiert
- Hëllefsverb
- hunn
Indikativ · Present
- ech
- konstatéieren
- du
- konstatéiers
- hien / hatt / si
- konstatéiert
- mir
- konstatéieren
- dir
- konstatéiert
- si
- konstatéieren
Indikativ · Passé composé
- ech
- hu konstatéiert
- du
- hues konstatéiert
- hien / hatt / si
- huet konstatéiert
- mir
- hu konstatéiert
- dir
- hutt konstatéiert
- si
- hu konstatéiert
Indikativ · Plus-que-parfait
- ech
- hat konstatéiert
- du
- has konstatéiert
- hien / hatt / si
- hat konstatéiert
- mir
- hate konstatéiert
- dir
- hat konstatéiert
- si
- hate konstatéiert
Conditionnel · Present
- ech
- géif / géing konstatéieren
- du
- géifs / géings konstatéieren
- hien / hatt / si
- géif / géing konstatéieren
- mir
- géifen / géinge konstatéieren
- dir
- géift / géingt konstatéieren
- si
- géifen / géinge konstatéieren
Conditionnel · Passé
- ech
- hätt konstatéiert
- du
- häss konstatéiert
- hien / hatt / si
- hätt konstatéiert
- mir
- hätte konstatéiert
- dir
- hätt konstatéiert
- si
- hätte konstatéiert
Imperativ · Present
- du
- konstatéier!
- dir
- konstatéiert!