konventionéieren

Lëtzebuergesch
English
Français
Deutsch
Type
VRB
Auxiliary
hunn
Participe passé
konventionéiert

Aussprooch (IPA)

[konvæntsi̯onˈɜɪəʀən]

Hiweiser zum Gebrauch

Schreifvarianten

Nëmme vun der Quell kontrolléiert Variante gi virgeschloen.

  • konventionéier
  • konventionéieren
  • konventionéiers
  • konventionéiert

Konjugatioun

Infinitiv
konventionéieren
Partizip
konventionéiert
Hëllefsverb
hunn
Indikativ · Present
ech
konventionéieren
du
konventionéiers
hien / hatt / si
konventionéiert
mir
konventionéieren
dir
konventionéiert
si
konventionéieren
Indikativ · Passé composé
ech
hu konventionéiert
du
hues konventionéiert
hien / hatt / si
huet konventionéiert
mir
hu konventionéiert
dir
hutt konventionéiert
si
hu konventionéiert
Indikativ · Plus-que-parfait
ech
hat konventionéiert
du
has konventionéiert
hien / hatt / si
hat konventionéiert
mir
hate konventionéiert
dir
hat konventionéiert
si
hate konventionéiert
Conditionnel · Present
ech
géif / géing konventionéieren
du
géifs / géings konventionéieren
hien / hatt / si
géif / géing konventionéieren
mir
géifen / géinge konventionéieren
dir
géift / géingt konventionéieren
si
géifen / géinge konventionéieren
Conditionnel · Passé
ech
hätt konventionéiert
du
häss konventionéiert
hien / hatt / si
hätt konventionéiert
mir
hätte konventionéiert
dir
hätt konventionéiert
si
hätte konventionéiert
Imperativ · Present
du
konventionéier!
dir
konventionéiert!

Quell: ZLS / LOD · Juli 2026 · CC0

Zeréck an den Dictionnaire →