LuxVocabularyLëtzebuergesch
- English
- to copulate
- Français
- copuler
- Deutsch
- kopulieren
- Type
- VRB
- Auxiliary
- hunn
- Participe passé
- kopuléiert
kopuléieren
Aussprache (IPA)
[kopulˈɜɪəʀən]
Bedeutungen und Übersetzungen
Bedeutung 1
- Deutsch
- kopulieren
- Français
- copuler
- English
- to copulate
- Português
- copular
- Nederlands
- copuleren
Schreibvarianten
Nur von der Quelle geprüfte Varianten werden vorgeschlagen.
- kopuléier
- kopuléieren
- kopuléiers
- kopuléiert
Anwendungsbeispiele
am Zoo hu mir zwee Afe gesinn, déi kopuléiert hunn
Bedeutung: kopulieren
Konjugation
- Infinitiv
- kopuléieren
- Partizip Perfekt
- kopuléiert
- Hilfsverb
- hunn
Indikativ · Präsens
- ech
- kopuléieren
- du
- kopuléiers
- hien / hatt / si
- kopuléiert
- mir
- kopuléieren
- dir
- kopuléiert
- si
- kopuléieren
Indikativ · Perfekt
- ech
- hu kopuléiert
- du
- hues kopuléiert
- hien / hatt / si
- huet kopuléiert
- mir
- hu kopuléiert
- dir
- hutt kopuléiert
- si
- hu kopuléiert
Indikativ · Plusquamperfekt
- ech
- hat kopuléiert
- du
- has kopuléiert
- hien / hatt / si
- hat kopuléiert
- mir
- hate kopuléiert
- dir
- hat kopuléiert
- si
- hate kopuléiert
Konditional · Gegenwart
- ech
- géif / géing kopuléieren
- du
- géifs / géings kopuléieren
- hien / hatt / si
- géif / géing kopuléieren
- mir
- géifen / géinge kopuléieren
- dir
- géift / géingt kopuléieren
- si
- géifen / géinge kopuléieren
Konditional · Vergangenheit
- ech
- hätt kopuléiert
- du
- häss kopuléiert
- hien / hatt / si
- hätt kopuléiert
- mir
- hätte kopuléiert
- dir
- hätt kopuléiert
- si
- hätte kopuléiert
Imperativ · Präsens
- du
- kopuléier!
- dir
- kopuléiert!