kopuléieren
Lëtzebuergesch
- English
- to copulate
- Français
- copuler
- Deutsch
- kopulieren
- Type
- VRB
- Auxiliary
- hunn
- Participe passé
- kopuléiert
Aussprooch (IPA)
[kopulˈɜɪəʀən]
Bedeitungen an Iwwersetzungen
Bedeitung 1
- Deutsch
- kopulieren
- Français
- copuler
- English
- to copulate
- Português
- copular
- Nederlands
- copuleren
Schreifvarianten
Nëmme vun der Quell kontrolléiert Variante gi virgeschloen.
- kopuléier
- kopuléieren
- kopuléiers
- kopuléiert
Beispillsätz
am Zoo hu mir zwee Afe gesinn, déi kopuléiert hunn
Bedeitung: copuler
Konjugatioun
- Infinitiv
- kopuléieren
- Partizip
- kopuléiert
- Hëllefsverb
- hunn
Indikativ · Present
- ech
- kopuléieren
- du
- kopuléiers
- hien / hatt / si
- kopuléiert
- mir
- kopuléieren
- dir
- kopuléiert
- si
- kopuléieren
Indikativ · Passé composé
- ech
- hu kopuléiert
- du
- hues kopuléiert
- hien / hatt / si
- huet kopuléiert
- mir
- hu kopuléiert
- dir
- hutt kopuléiert
- si
- hu kopuléiert
Indikativ · Plus-que-parfait
- ech
- hat kopuléiert
- du
- has kopuléiert
- hien / hatt / si
- hat kopuléiert
- mir
- hate kopuléiert
- dir
- hat kopuléiert
- si
- hate kopuléiert
Conditionnel · Present
- ech
- géif / géing kopuléieren
- du
- géifs / géings kopuléieren
- hien / hatt / si
- géif / géing kopuléieren
- mir
- géifen / géinge kopuléieren
- dir
- géift / géingt kopuléieren
- si
- géifen / géinge kopuléieren
Conditionnel · Passé
- ech
- hätt kopuléiert
- du
- häss kopuléiert
- hien / hatt / si
- hätt kopuléiert
- mir
- hätte kopuléiert
- dir
- hätt kopuléiert
- si
- hätte kopuléiert
Imperativ · Present
- du
- kopuléier!
- dir
- kopuléiert!
Quell: ZLS / LOD · Juli 2026 · CC0
Zeréck an den Dictionnaire →