kopuléieren

Lëtzebuergesch
English
to copulate
Français
copuler
Deutsch
kopulieren
Type
VRB
Auxiliary
hunn
Participe passé
kopuléiert

Aussprooch (IPA)

[kopulˈɜɪəʀən]

Bedeitungen an Iwwersetzungen

Bedeitung 1

Deutsch
kopulieren
Français
copuler
English
to copulate
Português
copular
Nederlands
copuleren
Schreifvarianten

Nëmme vun der Quell kontrolléiert Variante gi virgeschloen.

  • kopuléier
  • kopuléieren
  • kopuléiers
  • kopuléiert

Beispillsätz

  1. am Zoo hu mir zwee Afe gesinn, déi kopuléiert hunn

    Bedeitung: copuler

Konjugatioun

Infinitiv
kopuléieren
Partizip
kopuléiert
Hëllefsverb
hunn
Indikativ · Present
ech
kopuléieren
du
kopuléiers
hien / hatt / si
kopuléiert
mir
kopuléieren
dir
kopuléiert
si
kopuléieren
Indikativ · Passé composé
ech
hu kopuléiert
du
hues kopuléiert
hien / hatt / si
huet kopuléiert
mir
hu kopuléiert
dir
hutt kopuléiert
si
hu kopuléiert
Indikativ · Plus-que-parfait
ech
hat kopuléiert
du
has kopuléiert
hien / hatt / si
hat kopuléiert
mir
hate kopuléiert
dir
hat kopuléiert
si
hate kopuléiert
Conditionnel · Present
ech
géif / géing kopuléieren
du
géifs / géings kopuléieren
hien / hatt / si
géif / géing kopuléieren
mir
géifen / géinge kopuléieren
dir
géift / géingt kopuléieren
si
géifen / géinge kopuléieren
Conditionnel · Passé
ech
hätt kopuléiert
du
häss kopuléiert
hien / hatt / si
hätt kopuléiert
mir
hätte kopuléiert
dir
hätt kopuléiert
si
hätte kopuléiert
Imperativ · Present
du
kopuléier!
dir
kopuléiert!

Quell: ZLS / LOD · Juli 2026 · CC0

Zeréck an den Dictionnaire →