korrespondéieren

Lëtzebuergesch
English
to correspond (with); to correspond to
Français
correspondre (avec); correspondre à
Deutsch
korrespondieren (mit); übereinstimmen mit
Type
VRB
Auxiliary
hunn
Participe passé
korrespondéiert

Aussprooch (IPA)

[koʀæspondˈɜɪəʀən]

Bedeitungen an Iwwersetzungen

Bedeitung 1

Deutsch
korrespondieren (mit) (kommunizieren (mit))
Français
correspondre (avec) (communiquer (avec))
English
to correspond (with)
Português
corresponder-se (com) (comunicar (com))
Nederlands
corresponderen (met) (een brief- of mailwisseling voeren (met))

Bedeitung 2

Deutsch
korrespondieren mit; übereinstimmen mit
Français
correspondre à (être conforme à)
English
to correspond to
Português
corresponder a (estar em conformidade com)
Nederlands
corresponderen met (overeenstemmen met, beantwoorden aan)
Schreifvarianten

Nëmme vun der Quell kontrolléiert Variante gi virgeschloen.

  • korrespondéier
  • korrespondéiere mat
  • korrespondéieren
  • korrespondéieren (mat)
  • korrespondéiers
  • korrespondéiert

Beispillsätz

  1. mir hu jorelaang matenee korrespondéiert

    Bedeitung 1: correspondre (avec)

  2. mir korrespondéieren nëmmen iwwer E-Mail

    Bedeitung 1: correspondre (avec)

  3. deng Äntwert korrespondéiert net mat deem, wat s de versprach hues

    Bedeitung 2: correspondre à

Konjugatioun

Infinitiv
korrespondéieren
Partizip
korrespondéiert
Hëllefsverb
hunn
Indikativ · Present
ech
korrespondéieren
du
korrespondéiers
hien / hatt / si
korrespondéiert
mir
korrespondéieren
dir
korrespondéiert
si
korrespondéieren
Indikativ · Passé composé
ech
hu korrespondéiert
du
hues korrespondéiert
hien / hatt / si
huet korrespondéiert
mir
hu korrespondéiert
dir
hutt korrespondéiert
si
hu korrespondéiert
Indikativ · Plus-que-parfait
ech
hat korrespondéiert
du
has korrespondéiert
hien / hatt / si
hat korrespondéiert
mir
hate korrespondéiert
dir
hat korrespondéiert
si
hate korrespondéiert
Conditionnel · Present
ech
géif / géing korrespondéieren
du
géifs / géings korrespondéieren
hien / hatt / si
géif / géing korrespondéieren
mir
géifen / géinge korrespondéieren
dir
géift / géingt korrespondéieren
si
géifen / géinge korrespondéieren
Conditionnel · Passé
ech
hätt korrespondéiert
du
häss korrespondéiert
hien / hatt / si
hätt korrespondéiert
mir
hätte korrespondéiert
dir
hätt korrespondéiert
si
hätte korrespondéiert
Imperativ · Present
du
korrespondéier!
dir
korrespondéiert!

Quell: ZLS / LOD · Juli 2026 · CC0

Zeréck an den Dictionnaire →