kraachen

Lëtzebuergesch

English: to crunch
Français: grincer
Deutsch: krachen

Type: VRB
Auxiliary: hunn
Participe passé: gekraacht

Prononciation (API)

[kʀˈaːχən]

Sens et traductions

Sens 1

Deutsch: knarren; krachen
Français: craquer; claquer; grincer
English: to creak; to crunch
Português: estalar; ranger
Nederlands: kraken; knarsen

Variantes orthographiques

Seules les variantes vérifiées par la source sont suggérées.

gekraacht
kraach
kraachen
kraachs
kraacht

Exemples d’utilisation

wann ech mech bécken, da kraache meng Schanken
Sens: craquer; claquer; grincer
de Schnéi kraacht ënner de Schong
Sens: craquer; claquer; grincer
et kraacht am Steierrad, wann ech eng Kéier huelen
Sens: craquer; claquer; grincer
do ënnen op der Kräizung huet et gekraacht !
familier
Sens: craquer; claquer; grincer
wat huet dat gëschter gekraacht !
familier
Sens: craquer; claquer; grincer
pass op, Männchen, elo gläich kraacht et!
familier
Sens: craquer; claquer; grincer

Conjugaison

Infinitif: kraachen
Participe passé: gekraacht
Auxiliaire: hunn

Indicatif · Présent

ech: kraachen
du: kraachs
hien / hatt / si: kraacht
mir: kraachen
dir: kraacht
si: kraachen

Indicatif · Passé composé

ech: hu gekraacht
du: hues gekraacht
hien / hatt / si: huet gekraacht
mir: hu gekraacht
dir: hutt gekraacht
si: hu gekraacht

Indicatif · Plus-que-parfait

ech: hat gekraacht
du: has gekraacht
hien / hatt / si: hat gekraacht
mir: hate gekraacht
dir: hat gekraacht
si: hate gekraacht

Conditionnel · Présent

ech: géif / géing kraachen
du: géifs / géings kraachen
hien / hatt / si: géif / géing kraachen
mir: géifen / géinge kraachen
dir: géift / géingt kraachen
si: géifen / géinge kraachen

Conditionnel · Passé

ech: hätt gekraacht
du: häss gekraacht
hien / hatt / si: hätt gekraacht
mir: hätte gekraacht
dir: hätt gekraacht
si: hätte gekraacht

Impératif · Présent

du: kraach!
dir: kraacht!

Source : ZLS / LOD · juillet 2026 · CC0

Retour au dictionnaire →