kraachen

Lëtzebuergesch

English: to crunch
Français: grincer
Deutsch: krachen

Type: VRB
Auxiliary: hunn
Participe passé: gekraacht

Aussprooch (IPA)

[kʀˈaːχən]

Bedeitungen an Iwwersetzungen

Bedeitung 1

Deutsch: knarren; krachen
Français: craquer; claquer; grincer
English: to creak; to crunch
Português: estalar; ranger
Nederlands: kraken; knarsen

Schreifvarianten

Nëmme vun der Quell kontrolléiert Variante gi virgeschloen.

gekraacht
kraach
kraachen
kraachs
kraacht

Beispillsätz

wann ech mech bécken, da kraache meng Schanken
Bedeitung: craquer; claquer; grincer
de Schnéi kraacht ënner de Schong
Bedeitung: craquer; claquer; grincer
et kraacht am Steierrad, wann ech eng Kéier huelen
Bedeitung: craquer; claquer; grincer
do ënnen op der Kräizung huet et gekraacht !
ëmgangssproochlech
Bedeitung: craquer; claquer; grincer
wat huet dat gëschter gekraacht !
ëmgangssproochlech
Bedeitung: craquer; claquer; grincer
pass op, Männchen, elo gläich kraacht et!
ëmgangssproochlech
Bedeitung: craquer; claquer; grincer

Konjugatioun

Infinitiv: kraachen
Partizip: gekraacht
Hëllefsverb: hunn

Indikativ · Present

ech: kraachen
du: kraachs
hien / hatt / si: kraacht
mir: kraachen
dir: kraacht
si: kraachen

Indikativ · Passé composé

ech: hu gekraacht
du: hues gekraacht
hien / hatt / si: huet gekraacht
mir: hu gekraacht
dir: hutt gekraacht
si: hu gekraacht

Indikativ · Plus-que-parfait

ech: hat gekraacht
du: has gekraacht
hien / hatt / si: hat gekraacht
mir: hate gekraacht
dir: hat gekraacht
si: hate gekraacht

Conditionnel · Present

ech: géif / géing kraachen
du: géifs / géings kraachen
hien / hatt / si: géif / géing kraachen
mir: géifen / géinge kraachen
dir: géift / géingt kraachen
si: géifen / géinge kraachen

Conditionnel · Passé

ech: hätt gekraacht
du: häss gekraacht
hien / hatt / si: hätt gekraacht
mir: hätte gekraacht
dir: hätt gekraacht
si: hätte gekraacht

Imperativ · Present

du: kraach!
dir: kraacht!

Quell: ZLS / LOD · Juli 2026 · CC0

Zeréck an den Dictionnaire →