kréinen

Lëtzebuergesch
English
to crown
Français
couronner
Deutsch
krönen
Type
VRB
Auxiliary
hunn
Participe passé
gekréint

Aussprooch (IPA)

[kʀˈɜɪnən]

Bedeitungen an Iwwersetzungen

Bedeitung 1

Deutsch
krönen (inthronisieren)
Français
couronner (un souverain)
English
to crown (a monarch)
Português
coroar (um soberano)
Nederlands
kronen (van een koning)

Hiweiser zum Gebrauch

Schreifvarianten

Nëmme vun der Quell kontrolléiert Variante gi virgeschloen.

  • gekréint
  • gekréintem
  • gekréinten
  • gekréinter
  • kréin
  • kréinen
  • kréins
  • kréint

Beispillsätz

  1. de Kinnek gëtt d'nächst Woch gekréint

    Bedeitung: couronner

Konjugatioun

Infinitiv
kréinen
Partizip
gekréint
Hëllefsverb
hunn
Indikativ · Present
ech
kréinen
du
kréins
hien / hatt / si
kréint
mir
kréinen
dir
kréint
si
kréinen
Indikativ · Passé composé
ech
hu gekréint
du
hues gekréint
hien / hatt / si
huet gekréint
mir
hu gekréint
dir
hutt gekréint
si
hu gekréint
Indikativ · Plus-que-parfait
ech
hat gekréint
du
has gekréint
hien / hatt / si
hat gekréint
mir
hate gekréint
dir
hat gekréint
si
hate gekréint
Conditionnel · Present
ech
géif / géing kréinen
du
géifs / géings kréinen
hien / hatt / si
géif / géing kréinen
mir
géifen / géinge kréinen
dir
géift / géingt kréinen
si
géifen / géinge kréinen
Conditionnel · Passé
ech
hätt gekréint
du
häss gekréint
hien / hatt / si
hätt gekréint
mir
hätte gekréint
dir
hätt gekréint
si
hätte gekréint
Imperativ · Present
du
kréin!
dir
kréint!

Quell: ZLS / LOD · Juli 2026 · CC0

Zeréck an den Dictionnaire →