kuerbelen

Lëtzebuergesch
English
Français
Deutsch
Type
VRB
Auxiliary
hunn
Participe passé
gekuerbelt

Aussprooch (IPA)

[kˈuːɐ̯bələn]

Hiweiser zum Gebrauch

Schreifvarianten

Nëmme vun der Quell kontrolléiert Variante gi virgeschloen.

  • gekuerbelt
  • kuerbel
  • kuerbelen
  • kuerbels
  • kuerbelt

Konjugatioun

Infinitiv
kuerbelen
Partizip
gekuerbelt
Hëllefsverb
hunn
Indikativ · Present
ech
kuerbelen
du
kuerbels
hien / hatt / si
kuerbelt
mir
kuerbelen
dir
kuerbelt
si
kuerbelen
Indikativ · Passé composé
ech
hu gekuerbelt
du
hues gekuerbelt
hien / hatt / si
huet gekuerbelt
mir
hu gekuerbelt
dir
hutt gekuerbelt
si
hu gekuerbelt
Indikativ · Plus-que-parfait
ech
hat gekuerbelt
du
has gekuerbelt
hien / hatt / si
hat gekuerbelt
mir
hate gekuerbelt
dir
hat gekuerbelt
si
hate gekuerbelt
Conditionnel · Present
ech
géif / géing kuerbelen
du
géifs / géings kuerbelen
hien / hatt / si
géif / géing kuerbelen
mir
géifen / géinge kuerbelen
dir
géift / géingt kuerbelen
si
géifen / géinge kuerbelen
Conditionnel · Passé
ech
hätt gekuerbelt
du
häss gekuerbelt
hien / hatt / si
hätt gekuerbelt
mir
hätte gekuerbelt
dir
hätt gekuerbelt
si
hätte gekuerbelt
Imperativ · Present
du
kuerbel!
dir
kuerbelt!

Quell: ZLS / LOD · Juli 2026 · CC0

Zeréck an den Dictionnaire →