läimen

Lëtzebuergesch
English
to glue; to take for a ride
Français
coller; rouler
Deutsch
leimen
Type
VRB
Auxiliary
hunn
Participe passé
geläimt

Aussprooch (IPA)

[lˈæːɪmən]

Bedeitungen an Iwwersetzungen

Bedeitung 1

Deutsch
leimen (kleben)
Français
coller (à la colle de menuisier)
English
to glue
Português
colar (com cola para madeira)
Nederlands
lijmen

Bedeitung 2

ëmgangssproochlech

Deutsch
leimen (täuschen)
Français
rouler (tromper)
English
to take for a ride
Português
enganar; burlar
Nederlands
beetnemen; bij de neus nemen

Hiweiser zum Gebrauch

Schreifvarianten

Nëmme vun der Quell kontrolléiert Variante gi virgeschloen.

  • geläimt
  • geläimtem
  • geläimten
  • geläimter
  • läim
  • läimen
  • läims
  • läimt

Beispillsätz

  1. ech läimen dee futtissen Tirang selwer

    Bedeitung 1: coller

  2. déi Kéier ware mer gutt geläimt ginn , dofir passe mer elo besser op

    ëmgangssproochlech

    Bedeitung 2: rouler

Konjugatioun

Infinitiv
läimen
Partizip
geläimt
Hëllefsverb
hunn
Indikativ · Present
ech
läimen
du
läims
hien / hatt / si
läimt
mir
läimen
dir
läimt
si
läimen
Indikativ · Passé composé
ech
hu geläimt
du
hues geläimt
hien / hatt / si
huet geläimt
mir
hu geläimt
dir
hutt geläimt
si
hu geläimt
Indikativ · Plus-que-parfait
ech
hat geläimt
du
has geläimt
hien / hatt / si
hat geläimt
mir
hate geläimt
dir
hat geläimt
si
hate geläimt
Conditionnel · Present
ech
géif / géing läimen
du
géifs / géings läimen
hien / hatt / si
géif / géing läimen
mir
géifen / géinge läimen
dir
géift / géingt läimen
si
géifen / géinge läimen
Conditionnel · Passé
ech
hätt geläimt
du
häss geläimt
hien / hatt / si
hätt geläimt
mir
hätte geläimt
dir
hätt geläimt
si
hätte geläimt
Imperativ · Present
du
läim!
dir
läimt!

Quell: ZLS / LOD · Juli 2026 · CC0

Zeréck an den Dictionnaire →