marbréieren

Lëtzebuergesch
English
Français
Deutsch
Type
VRB
Auxiliary
hunn
Participe passé
marbréiert

Aussprooch (IPA)

[mɑʀbʀˈɜɪəʀən]

Hiweiser zum Gebrauch

Schreifvarianten

Nëmme vun der Quell kontrolléiert Variante gi virgeschloen.

  • marbréier
  • marbréieren
  • marbréiers
  • marbréiert

Konjugatioun

Infinitiv
marbréieren
Partizip
marbréiert
Hëllefsverb
hunn
Indikativ · Present
ech
marbréieren
du
marbréiers
hien / hatt / si
marbréiert
mir
marbréieren
dir
marbréiert
si
marbréieren
Indikativ · Passé composé
ech
hu marbréiert
du
hues marbréiert
hien / hatt / si
huet marbréiert
mir
hu marbréiert
dir
hutt marbréiert
si
hu marbréiert
Indikativ · Plus-que-parfait
ech
hat marbréiert
du
has marbréiert
hien / hatt / si
hat marbréiert
mir
hate marbréiert
dir
hat marbréiert
si
hate marbréiert
Conditionnel · Present
ech
géif / géing marbréieren
du
géifs / géings marbréieren
hien / hatt / si
géif / géing marbréieren
mir
géifen / géinge marbréieren
dir
géift / géingt marbréieren
si
géifen / géinge marbréieren
Conditionnel · Passé
ech
hätt marbréiert
du
häss marbréiert
hien / hatt / si
hätt marbréiert
mir
hätte marbréiert
dir
hätt marbréiert
si
hätte marbréiert
Imperativ · Present
du
marbréier!
dir
marbréiert!

Quell: ZLS / LOD · Juli 2026 · CC0

Zeréck an den Dictionnaire →