Mondstéck

Lëtzebuergesch

English: mouthpiece [of a wind instrument]; tongue [way of talking]
Français: embouchure [d'un instrument à vent]; langue [façon de parler]
Deutsch: Mundstück [eines Blasinstruments]; Mundwerk

Type: SUBST N
Plural: Mondstécker

Aussprooch (IPA)

[mˈontʃtek]

Bedeitungen an Iwwersetzungen

Bedeitung 1

Deutsch: Mundstück (eines Blasinstruments)
Français: embouchure (d'un instrument à vent)
English: mouthpiece (of a wind instrument)
Português: bocal (de um instrumento de sopro)

Bedeitung 2

ëmgangssproochlech

Deutsch: Mundwerk
Français: langue (façon de parler)
English: mouth; tongue (way of talking)
Português: língua (maneira de falar)

Schreifvarianten

Nëmme vun der Quell kontrolléiert Variante gi virgeschloen.

Mondstéck
Mondstécker

Beispillsätz

ech brauch en neit Mondstéck fir meng Klarinett
Bedeitung 1: embouchure
deng Schwëster huet mir ze vill e frecht Mondstéck
ëmgangssproochlech
Bedeitung 2: langue
hien huet en déckt Mondstéck
ëmgangssproochlech
Bedeitung 2: langue

Quell: ZLS / LOD · Juli 2026 · CC0

Zeréck an den Dictionnaire →