munkelen
Lëtzebuergesch
- English
- to be rumoured
- Français
- colporter
- Deutsch
- munkeln
- Type
- VRB
- Auxiliary
- hunn
- Participe passé
- gemunkelt
Prononciation (API)
[mˈuŋkələn]
Variantes orthographiques
Seules les variantes vérifiées par la source sont suggérées.
- gemunkelt
- gemunkeltem
- gemunkelten
- gemunkelter
- munkel
- munkelen
- munkels
- munkelt
Conjugaison
- Infinitif
- munkelen
- Participe passé
- gemunkelt
- Auxiliaire
- hunn
Indicatif · Présent
- ech
- munkelen
- du
- munkels
- hien / hatt / si
- munkelt
- mir
- munkelen
- dir
- munkelt
- si
- munkelen
Indicatif · Passé composé
- ech
- hu gemunkelt
- du
- hues gemunkelt
- hien / hatt / si
- huet gemunkelt
- mir
- hu gemunkelt
- dir
- hutt gemunkelt
- si
- hu gemunkelt
Indicatif · Plus-que-parfait
- ech
- hat gemunkelt
- du
- has gemunkelt
- hien / hatt / si
- hat gemunkelt
- mir
- hate gemunkelt
- dir
- hat gemunkelt
- si
- hate gemunkelt
Conditionnel · Présent
- ech
- géif / géing munkelen
- du
- géifs / géings munkelen
- hien / hatt / si
- géif / géing munkelen
- mir
- géifen / géinge munkelen
- dir
- géift / géingt munkelen
- si
- géifen / géinge munkelen
Conditionnel · Passé
- ech
- hätt gemunkelt
- du
- häss gemunkelt
- hien / hatt / si
- hätt gemunkelt
- mir
- hätte gemunkelt
- dir
- hätt gemunkelt
- si
- hätte gemunkelt
Impératif · Présent
- du
- munkel!
- dir
- munkelt!
Source : ZLS / LOD · juillet 2026 · CC0
Retour au dictionnaire →