LuxVocabularyLëtzebuergesch
- English
- to be rumoured
- Français
- colporter
- Deutsch
- munkeln
- Type
- VRB
- Auxiliary
- hunn
- Participe passé
- gemunkelt
munkelen
Aussprooch (IPA)
[mˈuŋkələn]
Hiweiser zum Gebrauch
Schreifvarianten
Nëmme vun der Quell kontrolléiert Variante gi virgeschloen.
- gemunkelt
- gemunkeltem
- gemunkelten
- gemunkelter
- munkel
- munkelen
- munkels
- munkelt
Konjugatioun
- Infinitiv
- munkelen
- Partizip
- gemunkelt
- Hëllefsverb
- hunn
Indikativ · Present
- ech
- munkelen
- du
- munkels
- hien / hatt / si
- munkelt
- mir
- munkelen
- dir
- munkelt
- si
- munkelen
Indikativ · Passé composé
- ech
- hu gemunkelt
- du
- hues gemunkelt
- hien / hatt / si
- huet gemunkelt
- mir
- hu gemunkelt
- dir
- hutt gemunkelt
- si
- hu gemunkelt
Indikativ · Plus-que-parfait
- ech
- hat gemunkelt
- du
- has gemunkelt
- hien / hatt / si
- hat gemunkelt
- mir
- hate gemunkelt
- dir
- hat gemunkelt
- si
- hate gemunkelt
Conditionnel · Present
- ech
- géif / géing munkelen
- du
- géifs / géings munkelen
- hien / hatt / si
- géif / géing munkelen
- mir
- géifen / géinge munkelen
- dir
- géift / géingt munkelen
- si
- géifen / géinge munkelen
Conditionnel · Passé
- ech
- hätt gemunkelt
- du
- häss gemunkelt
- hien / hatt / si
- hätt gemunkelt
- mir
- hätte gemunkelt
- dir
- hätt gemunkelt
- si
- hätte gemunkelt
Imperativ · Present
- du
- munkel!
- dir
- munkelt!