mutiléieren

Lëtzebuergesch
English
Français
mutiler
Deutsch
verstümmeln
Type
VRB
Synonym
verstümmelen
Auxiliary
hunn
Participe passé
mutiléiert

Aussprooch (IPA)

[mytilˈɜɪəʀən]

Bedeitungen an Iwwersetzungen

Bedeitung 1

Deutsch
verstümmeln
Français
mutiler
Português
mutilar; estropiar

Synonymer

verstümmelen

Hiweiser zum Gebrauch

Schreifvarianten

Nëmme vun der Quell kontrolléiert Variante gi virgeschloen.

  • mutiléier
  • mutiléieren
  • mutiléiers
  • mutiléiert
  • mutiléiertem
  • mutiléierten
  • mutiléierter

Beispillsätz

  1. haut ginn ëmmer nach Zivilisten duerch Minne mutiléiert

    Bedeitung: mutiler

Konjugatioun

Infinitiv
mutiléieren
Partizip
mutiléiert
Hëllefsverb
hunn
Indikativ · Present
ech
mutiléieren
du
mutiléiers
hien / hatt / si
mutiléiert
mir
mutiléieren
dir
mutiléiert
si
mutiléieren
Indikativ · Passé composé
ech
hu mutiléiert
du
hues mutiléiert
hien / hatt / si
huet mutiléiert
mir
hu mutiléiert
dir
hutt mutiléiert
si
hu mutiléiert
Indikativ · Plus-que-parfait
ech
hat mutiléiert
du
has mutiléiert
hien / hatt / si
hat mutiléiert
mir
hate mutiléiert
dir
hat mutiléiert
si
hate mutiléiert
Conditionnel · Present
ech
géif / géing mutiléieren
du
géifs / géings mutiléieren
hien / hatt / si
géif / géing mutiléieren
mir
géifen / géinge mutiléieren
dir
géift / géingt mutiléieren
si
géifen / géinge mutiléieren
Conditionnel · Passé
ech
hätt mutiléiert
du
häss mutiléiert
hien / hatt / si
hätt mutiléiert
mir
hätte mutiléiert
dir
hätt mutiléiert
si
hätte mutiléiert
Imperativ · Present
du
mutiléier!
dir
mutiléiert!

Quell: ZLS / LOD · Juli 2026 · CC0

Zeréck an den Dictionnaire →