nabbelen

Lëtzebuergesch
English
Français
Deutsch
Type
VRB
Auxiliary
hunn
Participe passé
genabbelt

Aussprooch (IPA)

[nˈɑbələn]

Hiweiser zum Gebrauch

Schreifvarianten

Nëmme vun der Quell kontrolléiert Variante gi virgeschloen.

  • genabbelt
  • nabbel
  • nabbelen
  • nabbels
  • nabbelt

Konjugatioun

Infinitiv
nabbelen
Partizip
genabbelt
Hëllefsverb
hunn
Indikativ · Present
ech
nabbelen
du
nabbels
hien / hatt / si
nabbelt
mir
nabbelen
dir
nabbelt
si
nabbelen
Indikativ · Passé composé
ech
hu genabbelt
du
hues genabbelt
hien / hatt / si
huet genabbelt
mir
hu genabbelt
dir
hutt genabbelt
si
hu genabbelt
Indikativ · Plus-que-parfait
ech
hat genabbelt
du
has genabbelt
hien / hatt / si
hat genabbelt
mir
hate genabbelt
dir
hat genabbelt
si
hate genabbelt
Conditionnel · Present
ech
géif / géing nabbelen
du
géifs / géings nabbelen
hien / hatt / si
géif / géing nabbelen
mir
géifen / géingen nabbelen
dir
géift / géingt nabbelen
si
géifen / géingen nabbelen
Conditionnel · Passé
ech
hätt genabbelt
du
häss genabbelt
hien / hatt / si
hätt genabbelt
mir
hätte genabbelt
dir
hätt genabbelt
si
hätte genabbelt
Imperativ · Present
du
nabbel!
dir
nabbelt!

Quell: ZLS / LOD · Juli 2026 · CC0

Zeréck an den Dictionnaire →