nammen

Lëtzebuergesch
English
to eat
Français
manger
Deutsch
essen
Type
VRB
Synonym
iessen
Auxiliary
hunn
Participe passé
genammt

Aussprooch (IPA)

[nˈɑmən]

Bedeitungen an Iwwersetzungen

Bedeitung 1

Kannersprooch

Deutsch
essen
Français
manger (dans le langage des et avec les petits enfants)
English
to eat
Português
papar
Nederlands
eten

Synonymer

iessen

Hiweiser zum Gebrauch

Schreifvarianten

Nëmme vun der Quell kontrolléiert Variante gi virgeschloen.

  • genammt
  • genammtem
  • genammten
  • genammter
  • namm
  • nammen
  • namms
  • nammt

Beispillsätz

  1. nu namm schéin deng Nuddelen, dann däerfs de spille goen!

    Kannersprooch

    Bedeitung: manger

Konjugatioun

Infinitiv
nammen
Partizip
genammt
Hëllefsverb
hunn
Indikativ · Present
ech
nammen
du
namms
hien / hatt / si
nammt
mir
nammen
dir
nammt
si
nammen
Indikativ · Passé composé
ech
hu genammt
du
hues genammt
hien / hatt / si
huet genammt
mir
hu genammt
dir
hutt genammt
si
hu genammt
Indikativ · Plus-que-parfait
ech
hat genammt
du
has genammt
hien / hatt / si
hat genammt
mir
hate genammt
dir
hat genammt
si
hate genammt
Conditionnel · Present
ech
géif / géing nammen
du
géifs / géings nammen
hien / hatt / si
géif / géing nammen
mir
géifen / géingen nammen
dir
géift / géingt nammen
si
géifen / géingen nammen
Conditionnel · Passé
ech
hätt genammt
du
häss genammt
hien / hatt / si
hätt genammt
mir
hätte genammt
dir
hätt genammt
si
hätte genammt
Imperativ · Present
du
namm!
dir
nammt!

Quell: ZLS / LOD · Juli 2026 · CC0

Zeréck an den Dictionnaire →