naturaliséieren

Lëtzebuergesch
English
to naturalize
Français
naturaliser
Deutsch
einbürgern
Type
VRB
Auxiliary
hunn
Participe passé
naturaliséiert

Aussprooch (IPA)

[nɑtuʀɑlizˈɜɪəʀən]

Bedeitungen an Iwwersetzungen

Bedeitung 1

Deutsch
einbürgern (die Staatsangehörigkeit verleihen)
Français
naturaliser (assimiler aux nationaux)
English
to naturalize (a person)
Português
naturalizar (conceder cidadania nacional a)
Nederlands
naturaliseren (burgerrecht verlenen aan)

Hiweiser zum Gebrauch

Schreifvarianten

Nëmme vun der Quell kontrolléiert Variante gi virgeschloen.

  • naturaliséier
  • naturaliséieren
  • naturaliséiers
  • naturaliséiert
  • naturaliséiertem
  • naturaliséierten
  • naturaliséierter

Beispillsätz

  1. ech hu wëlles, mech naturaliséieren ze loossen

    Bedeitung: naturaliser

  2. meng Eltere sinn naturaliséiert

    Bedeitung: naturaliser

Konjugatioun

Infinitiv
naturaliséieren
Partizip
naturaliséiert
Hëllefsverb
hunn
Indikativ · Present
ech
naturaliséieren
du
naturaliséiers
hien / hatt / si
naturaliséiert
mir
naturaliséieren
dir
naturaliséiert
si
naturaliséieren
Indikativ · Passé composé
ech
hunn naturaliséiert
du
hues naturaliséiert
hien / hatt / si
huet naturaliséiert
mir
hunn naturaliséiert
dir
hutt naturaliséiert
si
hunn naturaliséiert
Indikativ · Plus-que-parfait
ech
hat naturaliséiert
du
has naturaliséiert
hien / hatt / si
hat naturaliséiert
mir
haten naturaliséiert
dir
hat naturaliséiert
si
haten naturaliséiert
Conditionnel · Present
ech
géif / géing naturaliséieren
du
géifs / géings naturaliséieren
hien / hatt / si
géif / géing naturaliséieren
mir
géifen / géingen naturaliséieren
dir
géift / géingt naturaliséieren
si
géifen / géingen naturaliséieren
Conditionnel · Passé
ech
hätt naturaliséiert
du
häss naturaliséiert
hien / hatt / si
hätt naturaliséiert
mir
hätten naturaliséiert
dir
hätt naturaliséiert
si
hätten naturaliséiert
Imperativ · Present
du
naturaliséier!
dir
naturaliséiert!

Quell: ZLS / LOD · Juli 2026 · CC0

Zeréck an den Dictionnaire →