negociéieren

Lëtzebuergesch

English: to negotiate
Français: négocier
Deutsch: aushandeln; verhandeln

Type: VRB
Synonym: aushandelen; verhandelen
Auxiliary: hunn
Participe passé: negociéiert

Pronunciation (IPA)

[neɡosi̯ˈɜɪəʀən]

Meanings and translations

Meaning 1

Deutsch: aushandeln
Français: négocier (régler, traiter)
English: to negotiate
Português: negociar (ajustar, combinar)
Nederlands: onderhandelen over; door onderhandelen tot stand brengen

Synonyms

aushandelen

Meaning 2

Deutsch: verhandeln (diskutieren)
Français: négocier
English: to negotiate
Português: negociar
Nederlands: onderhandelen

Synonyms

verhandelen

Usage notes

Spelling variants

Only source-reviewed variants are suggested.

negociéier
negociéieren
negociéiers
negociéiert
negociéiertem
negociéierten
negociéierter

Example sentences

den Accord gëtt deemnächst nei negociéiert
Meaning 1: to negotiate
béid Parteie si bereet ze negociéieren
Meaning 2: to negotiate

Verb conjugation

Infinitive: negociéieren
Past participle: negociéiert
Auxiliary: hunn

Indicative · Present

ech: negociéieren
du: negociéiers
hien / hatt / si: negociéiert
mir: negociéieren
dir: negociéiert
si: negociéieren

Indicative · Perfect

ech: hunn negociéiert
du: hues negociéiert
hien / hatt / si: huet negociéiert
mir: hunn negociéiert
dir: hutt negociéiert
si: hunn negociéiert

Indicative · Pluperfect

ech: hat negociéiert
du: has negociéiert
hien / hatt / si: hat negociéiert
mir: haten negociéiert
dir: hat negociéiert
si: haten negociéiert

Conditional · Present

ech: géif / géing negociéieren
du: géifs / géings negociéieren
hien / hatt / si: géif / géing negociéieren
mir: géifen / géingen negociéieren
dir: géift / géingt negociéieren
si: géifen / géingen negociéieren

Conditional · Past

ech: hätt negociéiert
du: häss negociéiert
hien / hatt / si: hätt negociéiert
mir: hätten negociéiert
dir: hätt negociéiert
si: hätten negociéiert

Imperative · Present

du: negociéier!
dir: negociéiert!

Source: ZLS / LOD · July 2026 · CC0

Back to dictionary →