negociéieren

Lëtzebuergesch
English
to negotiate
Français
négocier
Deutsch
aushandeln; verhandeln
Type
VRB
Synonym
aushandelen; verhandelen
Auxiliary
hunn
Participe passé
negociéiert

Aussprooch (IPA)

[neɡosi̯ˈɜɪəʀən]

Bedeitungen an Iwwersetzungen

Bedeitung 1

Deutsch
aushandeln
Français
négocier (régler, traiter)
English
to negotiate
Português
negociar (ajustar, combinar)
Nederlands
onderhandelen over; door onderhandelen tot stand brengen

Synonymer

aushandelen

Bedeitung 2

Deutsch
verhandeln (diskutieren)
Français
négocier
English
to negotiate
Português
negociar
Nederlands
onderhandelen

Synonymer

verhandelen

Hiweiser zum Gebrauch

Schreifvarianten

Nëmme vun der Quell kontrolléiert Variante gi virgeschloen.

  • negociéier
  • negociéieren
  • negociéiers
  • negociéiert
  • negociéiertem
  • negociéierten
  • negociéierter

Beispillsätz

  1. den Accord gëtt deemnächst nei negociéiert

    Bedeitung 1: négocier

  2. béid Parteie si bereet ze negociéieren

    Bedeitung 2: négocier

Konjugatioun

Infinitiv
negociéieren
Partizip
negociéiert
Hëllefsverb
hunn
Indikativ · Present
ech
negociéieren
du
negociéiers
hien / hatt / si
negociéiert
mir
negociéieren
dir
negociéiert
si
negociéieren
Indikativ · Passé composé
ech
hunn negociéiert
du
hues negociéiert
hien / hatt / si
huet negociéiert
mir
hunn negociéiert
dir
hutt negociéiert
si
hunn negociéiert
Indikativ · Plus-que-parfait
ech
hat negociéiert
du
has negociéiert
hien / hatt / si
hat negociéiert
mir
haten negociéiert
dir
hat negociéiert
si
haten negociéiert
Conditionnel · Present
ech
géif / géing negociéieren
du
géifs / géings negociéieren
hien / hatt / si
géif / géing negociéieren
mir
géifen / géingen negociéieren
dir
géift / géingt negociéieren
si
géifen / géingen negociéieren
Conditionnel · Passé
ech
hätt negociéiert
du
häss negociéiert
hien / hatt / si
hätt negociéiert
mir
hätten negociéiert
dir
hätt negociéiert
si
hätten negociéiert
Imperativ · Present
du
negociéier!
dir
negociéiert!

Quell: ZLS / LOD · Juli 2026 · CC0

Zeréck an den Dictionnaire →