neigen

Lëtzebuergesch
English
Français
Deutsch
Type
VRB
Auxiliary
hunn
Participe passé
geneigt

Aussprooch (IPA)

[nˈɑɪʑən]

Hiweiser zum Gebrauch

Schreifvarianten

Nëmme vun der Quell kontrolléiert Variante gi virgeschloen.

  • geneigt
  • neig
  • neigen
  • neigs
  • neigt

Konjugatioun

Infinitiv
neigen
Partizip
geneigt
Hëllefsverb
hunn
Indikativ · Present
ech
neigen (mech)
du
neigs (dech)
hien / hatt / si
neigt (sech)
mir
neigen (eis)
dir
neigt (iech)
si
neigen (sech)
Indikativ · Passé composé
ech
hunn (mech) geneigt
du
hues (dech) geneigt
hien / hatt / si
huet (sech) geneigt
mir
hunn (eis) geneigt
dir
hutt (iech) geneigt
si
hunn (sech) geneigt
Indikativ · Plus-que-parfait
ech
hat (mech) geneigt
du
has (dech) geneigt
hien / hatt / si
hat (sech) geneigt
mir
haten (eis) geneigt
dir
hat (iech) geneigt
si
haten (sech) geneigt
Conditionnel · Present
ech
géif / géing (mech) neigen
du
géifs / géings (dech) neigen
hien / hatt / si
géif / géing (sech) neigen
mir
géifen / géingen (eis) neigen
dir
géift / géingt (iech) neigen
si
géifen / géingen (sech) neigen
Conditionnel · Passé
ech
hätt (mech) geneigt
du
häss (dech) geneigt
hien / hatt / si
hätt (sech) geneigt
mir
hätten (eis) geneigt
dir
hätt (iech) geneigt
si
hätten (sech) geneigt
Imperativ · Present
du
neig (dech)!
dir
neigt (iech)!

Quell: ZLS / LOD · Juli 2026 · CC0

Zeréck an den Dictionnaire →