nominéieren

Lëtzebuergesch
English
to nominate
Français
nommer; nominer
Deutsch
ernennen; nominieren
Type
VRB
Auxiliary
hunn
Participe passé
nominéiert

Aussprooch (IPA)

[nominˈɜɪəʀən]

Bedeitungen an Iwwersetzungen

Bedeitung 1

Deutsch
ernennen
Français
nommer (désigner)
English
to nominate (to appoint)
Português
nomear (designar)
Nederlands
benoemen

Bedeitung 2

Deutsch
nominieren
Français
nommer; nominer
English
to nominate (to propose)
Português
nomear (propor)
Nederlands
voordragen (voor een onderscheiding)

Hiweiser zum Gebrauch

Schreifvarianten

Nëmme vun der Quell kontrolléiert Variante gi virgeschloen.

  • nominéier
  • nominéieren
  • nominéiers
  • nominéiert
  • nominéiertem
  • nominéierten
  • nominéierter

Beispillsätz

  1. de Regierungsrot huet en neien Direkter fir de Lycée nominéiert

    Bedeitung 1: nommer

  2. de Sänger gouf vun den Nolauschterer fir e Präis nominéiert

    Bedeitung 2: nommer; nominer

Konjugatioun

Infinitiv
nominéieren
Partizip
nominéiert
Hëllefsverb
hunn
Indikativ · Present
ech
nominéieren
du
nominéiers
hien / hatt / si
nominéiert
mir
nominéieren
dir
nominéiert
si
nominéieren
Indikativ · Passé composé
ech
hunn nominéiert
du
hues nominéiert
hien / hatt / si
huet nominéiert
mir
hunn nominéiert
dir
hutt nominéiert
si
hunn nominéiert
Indikativ · Plus-que-parfait
ech
hat nominéiert
du
has nominéiert
hien / hatt / si
hat nominéiert
mir
haten nominéiert
dir
hat nominéiert
si
haten nominéiert
Conditionnel · Present
ech
géif / géing nominéieren
du
géifs / géings nominéieren
hien / hatt / si
géif / géing nominéieren
mir
géifen / géingen nominéieren
dir
géift / géingt nominéieren
si
géifen / géingen nominéieren
Conditionnel · Passé
ech
hätt nominéiert
du
häss nominéiert
hien / hatt / si
hätt nominéiert
mir
hätten nominéiert
dir
hätt nominéiert
si
hätten nominéiert
Imperativ · Present
du
nominéier!
dir
nominéiert!

Quell: ZLS / LOD · Juli 2026 · CC0

Zeréck an den Dictionnaire →