nuancéieren

Lëtzebuergesch
English
to qualify
Français
nuancer
Deutsch
nuancieren
Type
VRB
Auxiliary
hunn
Participe passé
nuancéiert

Aussprooch (IPA)

[nyɑ̃ːsˈɜɪəʀən]

Bedeitungen an Iwwersetzungen

Bedeitung 1

Deutsch
nuancieren (differenzieren)
Français
nuancer (différencier)
English
to nuance; to qualify
Português
matizar (diferenciar)
Nederlands
nuanceren

Hiweiser zum Gebrauch

Schreifvarianten

Nëmme vun der Quell kontrolléiert Variante gi virgeschloen.

  • nuancéier
  • nuancéieren
  • nuancéiers
  • nuancéiert
  • nuancéiertem
  • nuancéierten
  • nuancéierter

Beispillsätz

  1. no deene ville Kriticken huet d'Politikerin hir Behaaptunge missen nuancéieren

    Bedeitung: nuancer

Konjugatioun

Infinitiv
nuancéieren
Partizip
nuancéiert
Hëllefsverb
hunn
Indikativ · Present
ech
nuancéieren
du
nuancéiers
hien / hatt / si
nuancéiert
mir
nuancéieren
dir
nuancéiert
si
nuancéieren
Indikativ · Passé composé
ech
hunn nuancéiert
du
hues nuancéiert
hien / hatt / si
huet nuancéiert
mir
hunn nuancéiert
dir
hutt nuancéiert
si
hunn nuancéiert
Indikativ · Plus-que-parfait
ech
hat nuancéiert
du
has nuancéiert
hien / hatt / si
hat nuancéiert
mir
haten nuancéiert
dir
hat nuancéiert
si
haten nuancéiert
Conditionnel · Present
ech
géif / géing nuancéieren
du
géifs / géings nuancéieren
hien / hatt / si
géif / géing nuancéieren
mir
géifen / géingen nuancéieren
dir
géift / géingt nuancéieren
si
géifen / géingen nuancéieren
Conditionnel · Passé
ech
hätt nuancéiert
du
häss nuancéiert
hien / hatt / si
hätt nuancéiert
mir
hätten nuancéiert
dir
hätt nuancéiert
si
hätten nuancéiert
Imperativ · Present
du
nuancéier!
dir
nuancéiert!

Quell: ZLS / LOD · Juli 2026 · CC0

Zeréck an den Dictionnaire →