nuckelen

Lëtzebuergesch
English
Français
Deutsch
Type
VRB
Auxiliary
hunn
Participe passé
genuckelt

Aussprooch (IPA)

[nˈukələn]

Hiweiser zum Gebrauch

Schreifvarianten

Nëmme vun der Quell kontrolléiert Variante gi virgeschloen.

  • genuckelt
  • nuckel
  • nuckelen
  • nuckels
  • nuckelt

Konjugatioun

Infinitiv
nuckelen
Partizip
genuckelt
Hëllefsverb
hunn
Indikativ · Present
ech
nuckelen
du
nuckels
hien / hatt / si
nuckelt
mir
nuckelen
dir
nuckelt
si
nuckelen
Indikativ · Passé composé
ech
hu genuckelt
du
hues genuckelt
hien / hatt / si
huet genuckelt
mir
hu genuckelt
dir
hutt genuckelt
si
hu genuckelt
Indikativ · Plus-que-parfait
ech
hat genuckelt
du
has genuckelt
hien / hatt / si
hat genuckelt
mir
hate genuckelt
dir
hat genuckelt
si
hate genuckelt
Conditionnel · Present
ech
géif / géing nuckelen
du
géifs / géings nuckelen
hien / hatt / si
géif / géing nuckelen
mir
géifen / géingen nuckelen
dir
géift / géingt nuckelen
si
géifen / géingen nuckelen
Conditionnel · Passé
ech
hätt genuckelt
du
häss genuckelt
hien / hatt / si
hätt genuckelt
mir
hätte genuckelt
dir
hätt genuckelt
si
hätte genuckelt
Imperativ · Present
du
nuckel!
dir
nuckelt!

Quell: ZLS / LOD · Juli 2026 · CC0

Zeréck an den Dictionnaire →