obstinéieren

Lëtzebuergesch
English
to be obstinate
Français
s'obstiner
Deutsch
stur sein
Type
VRB
Auxiliary
hunn
Participe passé
obstinéiert

Pronunciation (IPA)

[opstinˈɜɪəʀən]

Meanings and translations

Meaning 1

Deutsch
stur bleiben; stur sein
Français
s'obstiner
English
to be obstinate
Português
obstinar-se
Nederlands
koppig volhouden; halsstarrig zijn
Spelling variants

Only source-reviewed variants are suggested.

  • obstinéier
  • obstinéieren
  • obstinéiers
  • obstinéiert
  • sech obstinéieren

Example sentences

  1. hien obstinéiert sech a wëllt säi Feeler net agestoen

    Meaning: to be obstinate

Verb conjugation

Infinitive
obstinéieren
Past participle
obstinéiert
Auxiliary
hunn
Indicative · Present
ech
obstinéiere mech
du
obstinéiers dech
hien / hatt / si
obstinéiert sech
mir
obstinéieren eis
dir
obstinéiert iech
si
obstinéieren sech
Indicative · Perfect
ech
hu mech obstinéiert
du
hues dech obstinéiert
hien / hatt / si
huet sech obstinéiert
mir
hunn eis obstinéiert
dir
hutt iech obstinéiert
si
hunn sech obstinéiert
Indicative · Pluperfect
ech
hat mech obstinéiert
du
has dech obstinéiert
hien / hatt / si
hat sech obstinéiert
mir
haten eis obstinéiert
dir
hat iech obstinéiert
si
haten sech obstinéiert
Conditional · Present
ech
géif / géing mech obstinéieren
du
géifs / géings dech obstinéieren
hien / hatt / si
géif / géing sech obstinéieren
mir
géifen / géingen eis obstinéieren
dir
géift / géingt iech obstinéieren
si
géifen / géingen sech obstinéieren
Conditional · Past
ech
hätt mech obstinéiert
du
häss dech obstinéiert
hien / hatt / si
hätt sech obstinéiert
mir
hätten eis obstinéiert
dir
hätt iech obstinéiert
si
hätten sech obstinéiert
Imperative · Present
du
obstinéier dech!
dir
obstinéiert iech!

Source: ZLS / LOD · July 2026 · CC0

Back to dictionary →