obstinéieren

Lëtzebuergesch
English
to be obstinate
Français
s'obstiner
Deutsch
stur sein
Type
VRB
Auxiliary
hunn
Participe passé
obstinéiert

Aussprooch (IPA)

[opstinˈɜɪəʀən]

Bedeitungen an Iwwersetzungen

Bedeitung 1

Deutsch
stur bleiben; stur sein
Français
s'obstiner
English
to be obstinate
Português
obstinar-se
Nederlands
koppig volhouden; halsstarrig zijn
Schreifvarianten

Nëmme vun der Quell kontrolléiert Variante gi virgeschloen.

  • obstinéier
  • obstinéieren
  • obstinéiers
  • obstinéiert
  • sech obstinéieren

Beispillsätz

  1. hien obstinéiert sech a wëllt säi Feeler net agestoen

    Bedeitung: s'obstiner

Konjugatioun

Infinitiv
obstinéieren
Partizip
obstinéiert
Hëllefsverb
hunn
Indikativ · Present
ech
obstinéiere mech
du
obstinéiers dech
hien / hatt / si
obstinéiert sech
mir
obstinéieren eis
dir
obstinéiert iech
si
obstinéieren sech
Indikativ · Passé composé
ech
hu mech obstinéiert
du
hues dech obstinéiert
hien / hatt / si
huet sech obstinéiert
mir
hunn eis obstinéiert
dir
hutt iech obstinéiert
si
hunn sech obstinéiert
Indikativ · Plus-que-parfait
ech
hat mech obstinéiert
du
has dech obstinéiert
hien / hatt / si
hat sech obstinéiert
mir
haten eis obstinéiert
dir
hat iech obstinéiert
si
haten sech obstinéiert
Conditionnel · Present
ech
géif / géing mech obstinéieren
du
géifs / géings dech obstinéieren
hien / hatt / si
géif / géing sech obstinéieren
mir
géifen / géingen eis obstinéieren
dir
géift / géingt iech obstinéieren
si
géifen / géingen sech obstinéieren
Conditionnel · Passé
ech
hätt mech obstinéiert
du
häss dech obstinéiert
hien / hatt / si
hätt sech obstinéiert
mir
hätten eis obstinéiert
dir
hätt iech obstinéiert
si
hätten sech obstinéiert
Imperativ · Present
du
obstinéier dech!
dir
obstinéiert iech!

Quell: ZLS / LOD · Juli 2026 · CC0

Zeréck an den Dictionnaire →