octroyéieren

Lëtzebuergesch
English
Français
Deutsch
Type
VRB
Auxiliary
hunn
Participe passé
octroyéiert

Aussprooch (IPA)

[oktʀwɑi̯ˈɜɪəʀən]

Hiweiser zum Gebrauch

Schreifvarianten

Nëmme vun der Quell kontrolléiert Variante gi virgeschloen.

  • octroyéier
  • octroyéieren
  • octroyéiers
  • octroyéiert
  • octroyéiertem
  • octroyéierten
  • octroyéierter

Konjugatioun

Infinitiv
octroyéieren
Partizip
octroyéiert
Hëllefsverb
hunn
Indikativ · Present
ech
octroyéieren
du
octroyéiers
hien / hatt / si
octroyéiert
mir
octroyéieren
dir
octroyéiert
si
octroyéieren
Indikativ · Passé composé
ech
hunn octroyéiert
du
hues octroyéiert
hien / hatt / si
huet octroyéiert
mir
hunn octroyéiert
dir
hutt octroyéiert
si
hunn octroyéiert
Indikativ · Plus-que-parfait
ech
hat octroyéiert
du
has octroyéiert
hien / hatt / si
hat octroyéiert
mir
haten octroyéiert
dir
hat octroyéiert
si
haten octroyéiert
Conditionnel · Present
ech
géif / géing octroyéieren
du
géifs / géings octroyéieren
hien / hatt / si
géif / géing octroyéieren
mir
géifen / géingen octroyéieren
dir
géift / géingt octroyéieren
si
géifen / géingen octroyéieren
Conditionnel · Passé
ech
hätt octroyéiert
du
häss octroyéiert
hien / hatt / si
hätt octroyéiert
mir
hätten octroyéiert
dir
hätt octroyéiert
si
hätten octroyéiert
Imperativ · Present
du
octroyéier!
dir
octroyéiert!

Quell: ZLS / LOD · Juli 2026 · CC0

Zeréck an den Dictionnaire →