ofstëbsen

Lëtzebuergesch
English
to dust (off)
Français
épousseter
Deutsch
abstauben
Type
VRB
Auxiliary
hunn
Participe passé
ofgestëbst

Aussprooch (IPA)

[ˈoːfʃtəpsən]

Bedeitungen an Iwwersetzungen

Bedeitung 1

Deutsch
abstauben
Français
épousseter
English
to dust (off) (to clean)
Português
espoar; espanar
Nederlands
afstoffen

Hiweiser zum Gebrauch

Schreifvarianten

Nëmme vun der Quell kontrolléiert Variante gi virgeschloen.

  • ofgestëbst
  • ofgestëbstem
  • ofgestëbsten
  • ofgestëbster
  • ofstëbs
  • ofstëbsen
  • ofstëbst
  • ofzestëbsen

Beispillsätz

  1. stëbs de Schaf mat enger mëller Lomp of !

    Bedeitung: épousseter

Konjugatioun

Infinitiv
ofstëbsen
Partizip
ofgestëbst
Hëllefsverb
hunn
Indikativ · Present
ech
stëbsen of
du
stëbs of
hien / hatt / si
stëbst of
mir
stëbsen of
dir
stëbst of
si
stëbsen of
Indikativ · Passé composé
ech
hunn ofgestëbst
du
hues ofgestëbst
hien / hatt / si
huet ofgestëbst
mir
hunn ofgestëbst
dir
hutt ofgestëbst
si
hunn ofgestëbst
Indikativ · Plus-que-parfait
ech
hat ofgestëbst
du
has ofgestëbst
hien / hatt / si
hat ofgestëbst
mir
haten ofgestëbst
dir
hat ofgestëbst
si
haten ofgestëbst
Conditionnel · Present
ech
géif / géing ofstëbsen
du
géifs / géings ofstëbsen
hien / hatt / si
géif / géing ofstëbsen
mir
géifen / géingen ofstëbsen
dir
géift / géingt ofstëbsen
si
géifen / géingen ofstëbsen
Conditionnel · Passé
ech
hätt ofgestëbst
du
häss ofgestëbst
hien / hatt / si
hätt ofgestëbst
mir
hätten ofgestëbst
dir
hätt ofgestëbst
si
hätten ofgestëbst
Imperativ · Present
du
stëbs of!
dir
stëbst of!

Quell: ZLS / LOD · Juli 2026 · CC0

Zeréck an den Dictionnaire →