oftrieden

Lëtzebuergesch
English
to wear out; to yield; to abdicate
Français
user; céder (à); abdiquer
Deutsch
abtreten; abtreten (an)
Type
VRB
Auxiliary
sinn
Participe passé
ofgetrueden; ofgetratt; ofgetrueden; ofgetratt

Aussprache (IPA)

[ˈoːftʀiədən]

Bedeutungen und Übersetzungen

Bedeutung 1

Deutsch
abtreten (abnutzen)
Français
user (des talons, des chaussures)
English
to wear out (shoes)
Português
gastar (saltos, sapatos)
Nederlands
verslijten (aflopen)

Bedeutung 2

Deutsch
abtreten (an) (überlassen, übertragen (auf))
Français
céder (à) (laisser (à), confier (à))
English
to cede (to); to hand over (to); to yield
Português
ceder (a) (deixar (a), confiar (a))
Nederlands
afstaan (aan); overdragen (aan)

Bedeutung 3

Deutsch
abtreten (zurücktreten)
Français
se retirer; abdiquer
English
to step down; to abdicate
Português
retirar-se; abdicar
Nederlands
aftreden (zijn ambt neerleggen)

Gebrauchshinweise

Schreibvarianten

Nur von der Quelle geprüfte Varianten werden vorgeschlagen.

  • ofgetratt
  • ofgetrattem
  • ofgetratten
  • ofgetratter
  • ofgetrueden
  • oftrëts
  • oftrëtt
  • oftrieden
  • oftrieden (un)
  • oftriet
  • ofzetrieden

Anwendungsbeispiele

  1. d'Talleke vu mengen neie Stiwwele si scho komplett ofgetrueden

    Bedeutung 1: abtreten

  2. d'Gemeng huet en Terrain un de Staat ofgetrueden

    Bedeutung 2: abtreten (an)

  3. d'Direktesch huet eng Rei vun hire Chargen u Mataarbechter ofgetrueden

    Bedeutung 2: abtreten (an)

  4. op där nächster Kräizung muss de d'Virfaart oftrieden

    Bedeutung 2: abtreten (an)

  5. wie réckelt no, wann de President oftrëtt ?

    Bedeutung 3: abtreten

  6. de Kinnek ass eréischt am héijen Alter ofgetratt

    Bedeutung 3: abtreten

Konjugation

Infinitiv
oftrieden
Partizip Perfekt
ofgetrueden / ofgetratt
Hilfsverb
hunn
Indikativ · Präsens
ech
trieden of
du
trëts of
hien / hatt / si
trëtt of
mir
trieden of
dir
triet of
si
trieden of
Indikativ · Perfekt
ech
hunn ofgetrueden / ofgetratt
du
hues ofgetrueden / ofgetratt
hien / hatt / si
huet ofgetrueden / ofgetratt
mir
hunn ofgetrueden / ofgetratt
dir
hutt ofgetrueden / ofgetratt
si
hunn ofgetrueden / ofgetratt
Indikativ · Plusquamperfekt
ech
hat ofgetrueden / ofgetratt
du
has ofgetrueden / ofgetratt
hien / hatt / si
hat ofgetrueden / ofgetratt
mir
haten ofgetrueden / ofgetratt
dir
hat ofgetrueden / ofgetratt
si
haten ofgetrueden / ofgetratt
Konditional · Gegenwart
ech
géif / géing oftrieden
du
géifs / géings oftrieden
hien / hatt / si
géif / géing oftrieden
mir
géifen / géingen oftrieden
dir
géift / géingt oftrieden
si
géifen / géingen oftrieden
Konditional · Vergangenheit
ech
hätt ofgetrueden / ofgetratt
du
häss ofgetrueden / ofgetratt
hien / hatt / si
hätt ofgetrueden / ofgetratt
mir
hätten ofgetrueden / ofgetratt
dir
hätt ofgetrueden / ofgetratt
si
hätten ofgetrueden / ofgetratt
Imperativ · Präsens
du
triet of!
dir
triet of!
Indikativ · Präsens
ech
trieden of
du
trëts of
hien / hatt / si
trëtt of
mir
trieden of
dir
triet of
si
trieden of
Indikativ · Perfekt
ech
sinn ofgetrueden / ofgetratt
du
bass ofgetrueden / ofgetratt
hien / hatt / si
ass ofgetrueden / ofgetratt
mir
sinn ofgetrueden / ofgetratt
dir
sidd ofgetrueden / ofgetratt
si
sinn ofgetrueden / ofgetratt
Indikativ · Plusquamperfekt
ech
war ofgetrueden / ofgetratt
du
waars ofgetrueden / ofgetratt
hien / hatt / si
war ofgetrueden / ofgetratt
mir
waren ofgetrueden / ofgetratt
dir
waart ofgetrueden / ofgetratt
si
waren ofgetrueden / ofgetratt
Konditional · Gegenwart
ech
géif / géing oftrieden
du
géifs / géings oftrieden
hien / hatt / si
géif / géing oftrieden
mir
géifen / géingen oftrieden
dir
géift / géingt oftrieden
si
géifen / géingen oftrieden
Konditional · Vergangenheit
ech
wier ofgetrueden / ofgetratt
du
wiers ofgetrueden / ofgetratt
hien / hatt / si
wier ofgetrueden / ofgetratt
mir
wieren ofgetrueden / ofgetratt
dir
wiert ofgetrueden / ofgetratt
si
wieren ofgetrueden / ofgetratt
Imperativ · Präsens
du
triet of!
dir
triet of!

Quelle: ZLS / LOD · Juli 2026 · CC0

Zum Wörterbuch →