opbrummen
Lëtzebuergesch
- English
- to land with
- Français
- coller à
- Deutsch
- aufbrummen
- Type
- VRB
- Auxiliary
- hunn
- Participe passé
- opgebrummt
Aussprooch (IPA)
[ˈopbʀumən]
Bedeitungen an Iwwersetzungen
Bedeitung 1
ëmgangssproochlech
- Deutsch
- aufbrummen
- Français
- coller à (imposer à)
- English
- to land with (to burden with)
- Português
- impingir a; infligir a
- Nederlands
- opzadelen met; opleggen (werk; straf)
Schreifvarianten
Nëmme vun der Quell kontrolléiert Variante gi virgeschloen.
- opbrummen
- opbrumms
- opbrummt
- opgebrummt
- opgebrummtem
- opgebrummten
- opgebrummter
- opzebrummen
Beispillsätz
de Viraarbechter huet eis vill Aarbecht opgebrummt
ëmgangssproochlech
Bedeitung: coller à
déi ganz Klass krut eng Strof opgebrummt
ëmgangssproochlech
Bedeitung: coller à
Konjugatioun
- Infinitiv
- opbrummen
- Partizip
- opgebrummt
- Hëllefsverb
- hunn
Indikativ · Present
- ech
- brummen op
- du
- brumms op
- hien / hatt / si
- brummt op
- mir
- brummen op
- dir
- brummt op
- si
- brummen op
Indikativ · Passé composé
- ech
- hunn opgebrummt
- du
- hues opgebrummt
- hien / hatt / si
- huet opgebrummt
- mir
- hunn opgebrummt
- dir
- hutt opgebrummt
- si
- hunn opgebrummt
Indikativ · Plus-que-parfait
- ech
- hat opgebrummt
- du
- has opgebrummt
- hien / hatt / si
- hat opgebrummt
- mir
- haten opgebrummt
- dir
- hat opgebrummt
- si
- haten opgebrummt
Conditionnel · Present
- ech
- géif / géing opbrummen
- du
- géifs / géings opbrummen
- hien / hatt / si
- géif / géing opbrummen
- mir
- géifen / géingen opbrummen
- dir
- géift / géingt opbrummen
- si
- géifen / géingen opbrummen
Conditionnel · Passé
- ech
- hätt opgebrummt
- du
- häss opgebrummt
- hien / hatt / si
- hätt opgebrummt
- mir
- hätten opgebrummt
- dir
- hätt opgebrummt
- si
- hätten opgebrummt
Imperativ · Present
- du
- brumm op!
- dir
- brummt op!
Quell: ZLS / LOD · Juli 2026 · CC0
Zeréck an den Dictionnaire →