opkliewen

Lëtzebuergesch
English
to glue on
Français
coller
Deutsch
aufkleben
Type
VRB
Synonym
oppechen
Auxiliary
hunn
Participe passé
opgeklieft

Pronunciation (IPA)

[ˈopkliəvən]

Meanings and translations

Meaning 1

Deutsch
aufkleben
Français
coller (sur une surface)
English
to stick on; to glue on
Português
colar (numa superfície)
Nederlands
opplakken

Synonyms

oppechen

Usage notes

Spelling variants

Only source-reviewed variants are suggested.

  • opgeklieft
  • opgeklieftem
  • opgeklieften
  • opgekliefter
  • opkliefs
  • opklieft
  • opkliewen
  • opzekliewen

Example sentences

  1. déi Logoen hei si geduecht fir opzekliewen

    Meaning: to stick on; to glue on

Verb conjugation

Infinitive
opkliewen
Past participle
opgeklieft
Auxiliary
hunn
Indicative · Present
ech
kliewen op
du
kliefs op
hien / hatt / si
klieft op
mir
kliewen op
dir
klieft op
si
kliewen op
Indicative · Perfect
ech
hunn opgeklieft
du
hues opgeklieft
hien / hatt / si
huet opgeklieft
mir
hunn opgeklieft
dir
hutt opgeklieft
si
hunn opgeklieft
Indicative · Pluperfect
ech
hat opgeklieft
du
has opgeklieft
hien / hatt / si
hat opgeklieft
mir
haten opgeklieft
dir
hat opgeklieft
si
haten opgeklieft
Conditional · Present
ech
géif / géing opkliewen
du
géifs / géings opkliewen
hien / hatt / si
géif / géing opkliewen
mir
géifen / géingen opkliewen
dir
géift / géingt opkliewen
si
géifen / géingen opkliewen
Conditional · Past
ech
hätt opgeklieft
du
häss opgeklieft
hien / hatt / si
hätt opgeklieft
mir
hätten opgeklieft
dir
hätt opgeklieft
si
hätten opgeklieft
Imperative · Present
du
klief op!
dir
klieft op!

Source: ZLS / LOD · July 2026 · CC0

Back to dictionary →