opkliewen

Lëtzebuergesch
English
to glue on
Français
coller
Deutsch
aufkleben
Type
VRB
Synonym
oppechen
Auxiliary
hunn
Participe passé
opgeklieft

Aussprooch (IPA)

[ˈopkliəvən]

Bedeitungen an Iwwersetzungen

Bedeitung 1

Deutsch
aufkleben
Français
coller (sur une surface)
English
to stick on; to glue on
Português
colar (numa superfície)
Nederlands
opplakken

Synonymer

oppechen

Hiweiser zum Gebrauch

Schreifvarianten

Nëmme vun der Quell kontrolléiert Variante gi virgeschloen.

  • opgeklieft
  • opgeklieftem
  • opgeklieften
  • opgekliefter
  • opkliefs
  • opklieft
  • opkliewen
  • opzekliewen

Beispillsätz

  1. déi Logoen hei si geduecht fir opzekliewen

    Bedeitung: coller

Konjugatioun

Infinitiv
opkliewen
Partizip
opgeklieft
Hëllefsverb
hunn
Indikativ · Present
ech
kliewen op
du
kliefs op
hien / hatt / si
klieft op
mir
kliewen op
dir
klieft op
si
kliewen op
Indikativ · Passé composé
ech
hunn opgeklieft
du
hues opgeklieft
hien / hatt / si
huet opgeklieft
mir
hunn opgeklieft
dir
hutt opgeklieft
si
hunn opgeklieft
Indikativ · Plus-que-parfait
ech
hat opgeklieft
du
has opgeklieft
hien / hatt / si
hat opgeklieft
mir
haten opgeklieft
dir
hat opgeklieft
si
haten opgeklieft
Conditionnel · Present
ech
géif / géing opkliewen
du
géifs / géings opkliewen
hien / hatt / si
géif / géing opkliewen
mir
géifen / géingen opkliewen
dir
géift / géingt opkliewen
si
géifen / géingen opkliewen
Conditionnel · Passé
ech
hätt opgeklieft
du
häss opgeklieft
hien / hatt / si
hätt opgeklieft
mir
hätten opgeklieft
dir
hätt opgeklieft
si
hätten opgeklieft
Imperativ · Present
du
klief op!
dir
klieft op!

Quell: ZLS / LOD · Juli 2026 · CC0

Zeréck an den Dictionnaire →