oplueden

Lëtzebuergesch
English
to load; to charge; to saddle with; to become electric
Français
charger; imposer à; se charger (électrostatiquement)
Deutsch
aufladen; aufhalsen; sich aufladen
Type
VRB
Auxiliary
hunn
Participe passé
opgelueden

Aussprache (IPA)

[ˈopluədən]

Bedeutungen und Übersetzungen

Bedeutung 1

Deutsch
aufladen (verladen)
Français
charger (un chargement)
English
to load (cargo)
Português
carregar (um carregamento)
Nederlands
(op)laden (op een wagen laden)

Bedeutung 2

Deutsch
aufladen (elektrisch laden)
Français
charger (d'électricité)
English
to charge (with electrical energy)
Português
carregar (com eletricidade)
Nederlands
(op)laden (een accu)

Bedeutung 3

umgangssprachlich

Deutsch
aufladen; aufhalsen
Français
coller à; refiler à; imposer à
English
to land with; to saddle with
Português
empurrar a; impor a
Nederlands
opzadelen met (op de hals schuiven)

Bedeutung 4

Deutsch
sich aufladen (elektrostatisch)
Français
se charger (électrostatiquement)
English
to be electric; to become electric (with static electricity)
Português
carregar-se (com eletricidade estática)
Nederlands
zichzelf opladen (elektrostatisch)
Schreibvarianten

Nur von der Quelle geprüfte Varianten werden vorgeschlagen.

  • opgelueden
  • oplueden
  • opluet
  • opluets
  • opzelueden
  • sech oplueden

Anwendungsbeispiele

  1. d'Steng goufe mat engem Bagger opgelueden

    Bedeutung 1: aufladen

  2. d'Pallette ginn den Owend nach opgelueden , da kritt Dir se muer geliwwert

    Bedeutung 1: aufladen

  3. ier mir an d'Vakanz ginn, muss ech nach den Akku vum Fotoapparat oplueden

    Bedeutung 2: aufladen

  4. ech hunn d'Batterie eréischt opgelueden , elo ass se schonn nees platt!

    Bedeutung 2: aufladen

  5. d'Cheffin luet eis an der Lescht ze vill Aarbecht op

    umgangssprachlich

    Bedeutung 3: aufladen; aufhalsen

  6. d'Nopere lueden eis all Weekend hiren Hond op

    umgangssprachlich

    Bedeutung 3: aufladen; aufhalsen

  7. bei deem Wieder luede meng Hoer sech op

    Bedeutung 4: sich aufladen

Konjugation

Infinitiv
oplueden
Partizip Perfekt
opgelueden
Hilfsverb
hunn
Indikativ · Präsens
ech
lueden (mech) op
du
luets (dech) op
hien / hatt / si
luet (sech) op
mir
lueden (eis) op
dir
luet (iech) op
si
lueden (sech) op
Indikativ · Perfekt
ech
hunn (mech) opgelueden
du
hues (dech) opgelueden
hien / hatt / si
huet (sech) opgelueden
mir
hunn (eis) opgelueden
dir
hutt (iech) opgelueden
si
hunn (sech) opgelueden
Indikativ · Plusquamperfekt
ech
hat (mech) opgelueden
du
has (dech) opgelueden
hien / hatt / si
hat (sech) opgelueden
mir
haten (eis) opgelueden
dir
hat (iech) opgelueden
si
haten (sech) opgelueden
Konditional · Gegenwart
ech
géif / géing (mech) oplueden
du
géifs / géings (dech) oplueden
hien / hatt / si
géif / géing (sech) oplueden
mir
géifen / géingen (eis) oplueden
dir
géift / géingt (iech) oplueden
si
géifen / géingen (sech) oplueden
Konditional · Vergangenheit
ech
hätt (mech) opgelueden
du
häss (dech) opgelueden
hien / hatt / si
hätt (sech) opgelueden
mir
hätten (eis) opgelueden
dir
hätt (iech) opgelueden
si
hätten (sech) opgelueden
Imperativ · Präsens
du
luet (dech) op!
dir
luet (iech) op!

Quelle: ZLS / LOD · Juli 2026 · CC0

Zum Wörterbuch →