opposéieren

Lëtzebuergesch
English
Français
Deutsch
Type
VRB
Auxiliary
hunn
Participe passé
opposéiert

Aussprooch (IPA)

[opozˈɜɪəʀən]

Hiweiser zum Gebrauch

Schreifvarianten

Nëmme vun der Quell kontrolléiert Variante gi virgeschloen.

  • opposéier
  • opposéieren
  • opposéiers
  • opposéiert

Konjugatioun

Infinitiv
opposéieren
Partizip
opposéiert
Hëllefsverb
hunn
Indikativ · Present
ech
opposéiere mech
du
opposéiers dech
hien / hatt / si
opposéiert sech
mir
opposéieren eis
dir
opposéiert iech
si
opposéieren sech
Indikativ · Passé composé
ech
hu mech opposéiert
du
hues dech opposéiert
hien / hatt / si
huet sech opposéiert
mir
hunn eis opposéiert
dir
hutt iech opposéiert
si
hunn sech opposéiert
Indikativ · Plus-que-parfait
ech
hat mech opposéiert
du
has dech opposéiert
hien / hatt / si
hat sech opposéiert
mir
haten eis opposéiert
dir
hat iech opposéiert
si
haten sech opposéiert
Conditionnel · Present
ech
géif / géing mech opposéieren
du
géifs / géings dech opposéieren
hien / hatt / si
géif / géing sech opposéieren
mir
géifen / géingen eis opposéieren
dir
géift / géingt iech opposéieren
si
géifen / géingen sech opposéieren
Conditionnel · Passé
ech
hätt mech opposéiert
du
häss dech opposéiert
hien / hatt / si
hätt sech opposéiert
mir
hätten eis opposéiert
dir
hätt iech opposéiert
si
hätten sech opposéiert
Imperativ · Present
du
opposéier dech!
dir
opposéiert iech!

Quell: ZLS / LOD · Juli 2026 · CC0

Zeréck an den Dictionnaire →