LuxVocabularyLëtzebuergesch
- English
- to unsettle; to worry; to get worked up
- Français
- agiter; se faire du souci; s'irriter
- Deutsch
- aufregen; sich sorgen; sich aufregen
- Type
- VRB
- Auxiliary
- hunn
- Participe passé
- opgereegt
opreegen
Aussprooch (IPA)
[ˈopʀeːʑən]
Bedeitungen an Iwwersetzungen
Bedeitung 1
- Deutsch
- aufregen (beunruhigen, aufwühlen)
- Français
- inquiéter; agiter
- English
- to upset; to unsettle
- Português
- inquietar; agitar
- Nederlands
- opwinden; verontrusten
Bedeitung 2
- Deutsch
- sich beunruhigen; sich sorgen
- Français
- s'inquiéter; se faire du souci
- English
- to worry
- Português
- inquietar-se; preocupar-se
- Nederlands
- zich zorgen maken
Bedeitung 3
- Deutsch
- sich aufregen (sich ereifern)
- Français
- se fâcher; s'irriter
- English
- to get worked up (to become irritated)
- Português
- zangar-se; irritar-se
- Nederlands
- zich opwinden
Hiweiser zum Gebrauch
Schreifvarianten
Nëmme vun der Quell kontrolléiert Variante gi virgeschloen.
- opgereegt
- opgereegtem
- opgereegten
- opgereegter
- opreegen
- opreegs
- opreegt
- opzereegen
- sech opreegen
Beispillsätz
d'Ongewëssheet nom Accident huet déi ganz Famill opgereegt
Bedeitung 1: inquiéter; agiter
ech kann owes kee Krimi kucken, dat reegt mech ze vill op
Bedeitung 1: inquiéter; agiter
meng Mamm reegt sech ëmmer op , wann ech owes mam Auto ënnerwee sinn
Bedeitung 2: s'inquiéter; se faire du souci
mäi Papp reegt sech iwwer all Klengegkeet op
Bedeitung 3: se fâcher; s'irriter
du wäerts dech dach elo net wéinst esou engem harmlose Witz opreegen !
Bedeitung 3: se fâcher; s'irriter
Konjugatioun
- Infinitiv
- opreegen
- Partizip
- opgereegt
- Hëllefsverb
- hunn
Indikativ · Present
- ech
- reegen (mech) op
- du
- reegs (dech) op
- hien / hatt / si
- reegt (sech) op
- mir
- reegen (eis) op
- dir
- reegt (iech) op
- si
- reegen (sech) op
Indikativ · Passé composé
- ech
- hunn (mech) opgereegt
- du
- hues (dech) opgereegt
- hien / hatt / si
- huet (sech) opgereegt
- mir
- hunn (eis) opgereegt
- dir
- hutt (iech) opgereegt
- si
- hunn (sech) opgereegt
Indikativ · Plus-que-parfait
- ech
- hat (mech) opgereegt
- du
- has (dech) opgereegt
- hien / hatt / si
- hat (sech) opgereegt
- mir
- haten (eis) opgereegt
- dir
- hat (iech) opgereegt
- si
- haten (sech) opgereegt
Conditionnel · Present
- ech
- géif / géing (mech) opreegen
- du
- géifs / géings (dech) opreegen
- hien / hatt / si
- géif / géing (sech) opreegen
- mir
- géifen / géingen (eis) opreegen
- dir
- géift / géingt (iech) opreegen
- si
- géifen / géingen (sech) opreegen
Conditionnel · Passé
- ech
- hätt (mech) opgereegt
- du
- häss (dech) opgereegt
- hien / hatt / si
- hätt (sech) opgereegt
- mir
- hätten (eis) opgereegt
- dir
- hätt (iech) opgereegt
- si
- hätten (sech) opgereegt
Imperativ · Present
- du
- reeg (dech) op!
- dir
- reegt (iech) op