opzwéngen

Lëtzebuergesch
English
to impose on
Français
imposer à
Deutsch
aufzwingen
Type
VRB
Auxiliary
hunn
Participe passé
opgezwongen; opgezwong

Aussprooch (IPA)

[ˈoptsweŋən]

Bedeitungen an Iwwersetzungen

Bedeitung 1

Deutsch
aufzwingen
Français
imposer à (faire accepter à)
English
to force on; to impose on
Português
impor a (fazer aceitar a)
Nederlands
opdringen; opleggen; verplichten tot
Schreifvarianten

Nëmme vun der Quell kontrolléiert Variante gi virgeschloen.

  • opgezwong
  • opgezwongen
  • opzezwéngen
  • opzwéngen
  • opzwéngs
  • opzwéngt

Beispillsätz

  1. meng Cheffen hu mer déi Aarbecht opgezwongen

    Bedeitung: imposer à

  2. ech loosse mer vu kengem eng Meenung opzwéngen

    Bedeitung: imposer à

Konjugatioun

Infinitiv
opzwéngen
Partizip
opgezwongen / opgezwong
Hëllefsverb
hunn
Indikativ · Present
ech
zwéngen op
du
zwéngs op
hien / hatt / si
zwéngt op
mir
zwéngen op
dir
zwéngt op
si
zwéngen op
Indikativ · Passé composé
ech
hunn opgezwongen / opgezwong
du
hues opgezwongen / opgezwong
hien / hatt / si
huet opgezwongen / opgezwong
mir
hunn opgezwongen / opgezwong
dir
hutt opgezwongen / opgezwong
si
hunn opgezwongen / opgezwong
Indikativ · Plus-que-parfait
ech
hat opgezwongen / opgezwong
du
has opgezwongen / opgezwong
hien / hatt / si
hat opgezwongen / opgezwong
mir
haten opgezwongen / opgezwong
dir
hat opgezwongen / opgezwong
si
haten opgezwongen / opgezwong
Conditionnel · Present
ech
géif / géing opzwéngen
du
géifs / géings opzwéngen
hien / hatt / si
géif / géing opzwéngen
mir
géifen / géingen opzwéngen
dir
géift / géingt opzwéngen
si
géifen / géingen opzwéngen
Conditionnel · Passé
ech
hätt opgezwongen / opgezwong
du
häss opgezwongen / opgezwong
hien / hatt / si
hätt opgezwongen / opgezwong
mir
hätten opgezwongen / opgezwong
dir
hätt opgezwongen / opgezwong
si
hätten opgezwongen / opgezwong
Imperativ · Present
du
zwéng op!
dir
zwéngt op!

Quell: ZLS / LOD · Juli 2026 · CC0

Zeréck an den Dictionnaire →