paffen

Lëtzebuergesch
English
to puff on; to puff
Français
fumer; crapoter
Deutsch
paffen
Type
VRB
Auxiliary
hunn
Participe passé
gepafft

Aussprooch (IPA)

[pˈɑfən]

Bedeitungen an Iwwersetzungen

Bedeitung 1

ëmgangssproochlech

Deutsch
paffen
Français
griller; fumer (sans avaler la fumée)
English
to puff; to puff on (to smoke without inhaling)
Português
bafar; fumar (sem tragar)
Nederlands
paffen (roken)

Bedeitung 2

ëmgangssproochlech

Deutsch
paffen
Français
crapoter
English
to puff (to smoke without inhaling)
Português
fumar sem tragar
Nederlands
paffen (roken zonder te inhaleren)

Hiweiser zum Gebrauch

Schreifvarianten

Nëmme vun der Quell kontrolléiert Variante gi virgeschloen.

  • gepafft
  • gepafftem
  • gepafften
  • gepaffter
  • paff
  • paffen
  • paffs
  • pafft

Beispillsätz

  1. mäi Bopi huet gemittlech en Zigar gepafft

    ëmgangssproochlech

    Bedeitung 1: griller; fumer

  2. hie fëmmt net op d'Long, e pafft just

    ëmgangssproochlech

    Bedeitung 2: crapoter

Konjugatioun

Infinitiv
paffen
Partizip
gepafft
Hëllefsverb
hunn
Indikativ · Present
ech
paffen
du
paffs
hien / hatt / si
pafft
mir
paffen
dir
pafft
si
paffen
Indikativ · Passé composé
ech
hu gepafft
du
hues gepafft
hien / hatt / si
huet gepafft
mir
hu gepafft
dir
hutt gepafft
si
hu gepafft
Indikativ · Plus-que-parfait
ech
hat gepafft
du
has gepafft
hien / hatt / si
hat gepafft
mir
hate gepafft
dir
hat gepafft
si
hate gepafft
Conditionnel · Present
ech
géif / géing paffen
du
géifs / géings paffen
hien / hatt / si
géif / géing paffen
mir
géifen / géinge paffen
dir
géift / géingt paffen
si
géifen / géinge paffen
Conditionnel · Passé
ech
hätt gepafft
du
häss gepafft
hien / hatt / si
hätt gepafft
mir
hätte gepafft
dir
hätt gepafft
si
hätte gepafft
Imperativ · Present
du
paff!
dir
pafft!

Quell: ZLS / LOD · Juli 2026 · CC0

Zeréck an den Dictionnaire →