personifizéieren

Lëtzebuergesch
English
to personify
Français
personnifier
Deutsch
personifizieren; verkörpern
Type
VRB
Auxiliary
hunn
Participe passé
personifizéiert

Aussprooch (IPA)

[pɛʀzonifitsˈɜɪəʀən]

Bedeitungen an Iwwersetzungen

Bedeitung 1

Deutsch
personifizieren (als Allegorie darstellen)
Français
personnifier (représenter sous les traits d'une personne)
English
to personify (to anthropomorphize)
Português
personificar (representar sob a forma de pessoa)
Nederlands
personifiëren; verpersoonlijken (als persoon weergeven)

Bedeitung 2

Deutsch
personifizieren; verkörpern
Français
personnifier (représenter de façon exemplaire)
English
to personify (to epitomize)
Português
personificar (ser o exemplo perfeito de)
Nederlands
belichamen

Hiweiser zum Gebrauch

Schreifvarianten

Nëmme vun der Quell kontrolléiert Variante gi virgeschloen.

  • personifizéier
  • personifizéieren
  • personifizéiers
  • personifizéiert
  • personifizéiertem
  • personifizéierten
  • personifizéierter

Beispillsätz

  1. an der Konscht gëtt den Doud dacks personifizéiert

    Bedeitung 1: personnifier

  2. hie personifizéiert den duerchschnëttleche Konsument

    Bedeitung 2: personnifier

  3. dee Kärel ass déi personifizéiert Dommheet!

    ëmgangssproochlech

    Bedeitung 2: personnifier

Konjugatioun

Infinitiv
personifizéieren
Partizip
personifizéiert
Hëllefsverb
hunn
Indikativ · Present
ech
personifizéieren
du
personifizéiers
hien / hatt / si
personifizéiert
mir
personifizéieren
dir
personifizéiert
si
personifizéieren
Indikativ · Passé composé
ech
hu personifizéiert
du
hues personifizéiert
hien / hatt / si
huet personifizéiert
mir
hu personifizéiert
dir
hutt personifizéiert
si
hu personifizéiert
Indikativ · Plus-que-parfait
ech
hat personifizéiert
du
has personifizéiert
hien / hatt / si
hat personifizéiert
mir
hate personifizéiert
dir
hat personifizéiert
si
hate personifizéiert
Conditionnel · Present
ech
géif / géing personifizéieren
du
géifs / géings personifizéieren
hien / hatt / si
géif / géing personifizéieren
mir
géifen / géinge personifizéieren
dir
géift / géingt personifizéieren
si
géifen / géinge personifizéieren
Conditionnel · Passé
ech
hätt personifizéiert
du
häss personifizéiert
hien / hatt / si
hätt personifizéiert
mir
hätte personifizéiert
dir
hätt personifizéiert
si
hätte personifizéiert
Imperativ · Present
du
personifizéier!
dir
personifizéiert!

Quell: ZLS / LOD · Juli 2026 · CC0

Zeréck an den Dictionnaire →