pissen

Lëtzebuergesch
English
to piss
Français
uriner
Deutsch
pinkeln
Type
VRB
Auxiliary
hunn
Participe passé
gepisst

Aussprooch (IPA)

[pˈisən]

Bedeitungen an Iwwersetzungen

Bedeitung 1

ëmgangssproochlech

Deutsch
pissen; pinkeln
Français
pisser; uriner
English
to pee; to piss
Português
mijar
Nederlands
plassen (pissen)
Schreifvarianten

Nëmme vun der Quell kontrolléiert Variante gi virgeschloen.

  • gepisst
  • piss
  • pissen
  • pisst

Beispillsätz

  1. ech muss pissen , ass heierëmmer keng Toilette?

    ëmgangssproochlech

    Bedeitung: pisser; uriner

  2. wie vill schluppt, muss vill pissen

    ëmgangssproochlech

    Bedeitung: pisser; uriner

  3. de Kullang pisst op dräi Plazen

    ëmgangssproochlech

    Bedeitung: pisser; uriner

Konjugatioun

Infinitiv
pissen
Partizip
gepisst
Hëllefsverb
hunn
Indikativ · Present
ech
pissen
du
piss
hien / hatt / si
pisst
mir
pissen
dir
pisst
si
pissen
Indikativ · Passé composé
ech
hu gepisst
du
hues gepisst
hien / hatt / si
huet gepisst
mir
hu gepisst
dir
hutt gepisst
si
hu gepisst
Indikativ · Plus-que-parfait
ech
hat gepisst
du
has gepisst
hien / hatt / si
hat gepisst
mir
hate gepisst
dir
hat gepisst
si
hate gepisst
Conditionnel · Present
ech
géif / géing pissen
du
géifs / géings pissen
hien / hatt / si
géif / géing pissen
mir
géifen / géinge pissen
dir
géift / géingt pissen
si
géifen / géinge pissen
Conditionnel · Passé
ech
hätt gepisst
du
häss gepisst
hien / hatt / si
hätt gepisst
mir
hätte gepisst
dir
hätt gepisst
si
hätte gepisst
Imperativ · Present
du
piss!
dir
pisst!

Quell: ZLS / LOD · Juli 2026 · CC0

Zeréck an den Dictionnaire →