placéieren

Lëtzebuergesch
English
to seat; to place; to invest; to get in; to be placed
Français
placer; se classer
Deutsch
einen Sitzplatz zuweisen; unterbringen; (durch richterliche Anordnung) unterbringen; anlegen; anbringen; sich platzieren
Type
VRB
Synonym
uleeën; sech klasséieren
Auxiliary
hunn
Participe passé
placéiert

Aussprache (IPA)

[plɑsˈɜɪəʀən]

Bedeutungen und Übersetzungen

Bedeutung 1

Deutsch
stellen (an eine bestimmte Stelle)
Français
placer (poser)
Português
pôr; colocar (em determinado lugar)
Nederlands
neerzetten (op een bepaalde plaats)

Synonyme

stellen

Bedeutung 2

Deutsch
einen Platz zuweisen
Français
placer (attribuer une place à)
Português
atribuir um lugar a; colocar
Nederlands
een plaats geven

Bedeutung 3

Deutsch
unterbringen (einen Arbeitsplatz vermitteln)
Français
placer (procurer un emploi à)
English
to place (to find employment for)
Português
colocar (arranjar emprego a)
Nederlands
onderbrengen (een betrekking vinden voor)

Bedeutung 4

Deutsch
(durch richterliche Anordnung) unterbringen
Français
placer (un enfant, par ordonnance)
English
to place (to find a home for)
Português
colocar (uma criança, por ordem judicial)
Nederlands
plaatsen (op rechterlijk bevel)

Bedeutung 5

Deutsch
anlegen (investieren)
Français
placer (de l'argent)
English
to deposit; to invest (money)
Português
colocar; investir (dinheiro)
Nederlands
beleggen (investeren)

Synonyme

uleeën

Bedeutung 6

Deutsch
anbringen (äußern)
Français
placer (dans un discours)
English
to slip in; to get in (an anecdote, a word)
Português
introduzir; dizer (num discurso)
Nederlands
opnemen; uiten (in een rede)

Bedeutung 7

Deutsch
sich platzieren
Français
se classer
English
to be placed (to be ranked)
Português
classificar-se
Nederlands
zich plaatsen (een plaats op de ranglijst verwerven)

Synonyme

sech klasséieren

Gebrauchshinweise

Schreibvarianten

Nur von der Quelle geprüfte Varianten werden vorgeschlagen.

  • placéier
  • placéieren
  • placéiers
  • placéiert
  • placéiertem
  • placéierten
  • placéierter
  • sech placéieren

Anwendungsbeispiele

  1. wéi solle mer d'Arrangementer placéieren , datt se d'Vue op d'Bün net blockéieren?

    Bedeutung 1: stellen

  2. wien hëlleft mer, eis Gäscht placéieren ?

    Bedeutung 2: einen Platz zuweisen

  3. wéinst der Staatsvisitt waren op all Kräizung Poliziste placéiert

    Bedeutung 2: einen Platz zuweisen

  4. du bass schlecht placéiert , fir hei matzeschwätzen

    Bedeutung 2: einen Platz zuweisen

  5. d'Aarbechtsamt krut de Chômeur an enger Fabrick placéiert

    Bedeutung 3: unterbringen

  6. de Riichter huet déi dräi Kanner an en Heem placéiert

    Bedeutung 4: (durch richterliche Anordnung) unterbringen

  7. ech hu wëlles, mäi Geld ze placéieren

    Bedeutung 5: anlegen

  8. a sengem Virtrag huet hien e puer Anekdote placéiert

    Bedeutung 6: anbringen

  9. ech krut gëschter an der Reunioun keen eenzegt Wuert placéiert

    Bedeutung 6: anbringen

  10. an der Finall huet d'Leeferin sech ënner deene sechs Éischte placéiert

    Bedeutung 7: sich platzieren

Konjugation

Infinitiv
placéieren
Partizip Perfekt
placéiert
Hilfsverb
hunn
Indikativ · Präsens
ech
placéieren (mech)
du
placéiers (dech)
hien / hatt / si
placéiert (sech)
mir
placéieren (eis)
dir
placéiert (iech)
si
placéieren (sech)
Indikativ · Perfekt
ech
hunn (mech) placéiert
du
hues (dech) placéiert
hien / hatt / si
huet (sech) placéiert
mir
hunn (eis) placéiert
dir
hutt (iech) placéiert
si
hunn (sech) placéiert
Indikativ · Plusquamperfekt
ech
hat (mech) placéiert
du
has (dech) placéiert
hien / hatt / si
hat (sech) placéiert
mir
haten (eis) placéiert
dir
hat (iech) placéiert
si
haten (sech) placéiert
Konditional · Gegenwart
ech
géif / géing (mech) placéieren
du
géifs / géings (dech) placéieren
hien / hatt / si
géif / géing (sech) placéieren
mir
géifen / géingen (eis) placéieren
dir
géift / géingt (iech) placéieren
si
géifen / géingen (sech) placéieren
Konditional · Vergangenheit
ech
hätt (mech) placéiert
du
häss (dech) placéiert
hien / hatt / si
hätt (sech) placéiert
mir
hätten (eis) placéiert
dir
hätt (iech) placéiert
si
hätten (sech) placéiert
Imperativ · Präsens
du
placéier (dech)!
dir
placéiert (iech)!

Quelle: ZLS / LOD · Juli 2026 · CC0

Zum Wörterbuch →