plangen

Lëtzebuergesch
English
to plan; to have one's eye on
Français
envisager; planifier; faire des projets pour; avoir des vues sur
Deutsch
planen; liebäugeln mit
Type
VRB
Synonym
virgesinn
Auxiliary
hunn
Participe passé
geplangt

Aussprache (IPA)

[plˈɑŋən]

Bedeutungen und Übersetzungen

Bedeutung 1

Deutsch
planen (vorsehen, vorhaben)
Français
prévoir; envisager
English
to plan (to foresee, to intend)
Português
planear (tencionar)
Nederlands
plannen (voorzien)

Synonyme

virgesinn

Bedeutung 2

Deutsch
planen (organisieren, vorbereiten)
Français
organiser; planifier
English
to plan (to organize, to prepare)
Português
organizar; planear
Nederlands
plannen (organiseren, voorbereiden)

Bedeutung 3

Deutsch
planen (organisieren, vorbereiten)
Français
faire des projets pour
English
to plan (to organize, to prepare)
Português
fazer planos para (organizar, planear)
Nederlands
plannen (organiseren, voorbereiden)

Bedeutung 4

Deutsch
liebäugeln mit
Français
lorgner; avoir des vues sur
English
to have one's eye on
Português
namorar; estar de olho em
Nederlands
zijn zinnen gezet hebben op (graag willen hebben)

Gebrauchshinweise

Schreibvarianten

Nur von der Quelle geprüfte Varianten werden vorgeschlagen.

  • geplangt
  • geplangtem
  • geplangten
  • geplangter
  • plang
  • plangen
  • plangen un
  • plangs
  • plangt

Anwendungsbeispiele

  1. d'Rees huet vill méi deier kascht, wéi mer et geplangt haten

    Bedeutung 1: planen

  2. mir hu fir dëse Sonndeg en Ausfluch an d'Éislek geplangt

    Bedeutung 1: planen

  3. wat hutt dir fir den Owend geplangt ?

    Bedeutung 1: planen

  4. si haten hir Hochzäit bis an dee klengsten Detail geplangt

    Bedeutung 2: planen

  5. obwuel hien alles selwer geplangt hat , wollt e bei der Feier am Hannergrond bleiwen

    Bedeutung 2: planen

  6. mir plange schonn zënter enger Woch un eiser nächster Vakanz

    Bedeutung 3: planen

  7. hie plangt un engem neien Auto

    Bedeutung 4: liebäugeln mit

Konjugation

Infinitiv
plangen
Partizip Perfekt
geplangt
Hilfsverb
hunn
Indikativ · Präsens
ech
plangen
du
plangs
hien / hatt / si
plangt
mir
plangen
dir
plangt
si
plangen
Indikativ · Perfekt
ech
hu geplangt
du
hues geplangt
hien / hatt / si
huet geplangt
mir
hu geplangt
dir
hutt geplangt
si
hu geplangt
Indikativ · Plusquamperfekt
ech
hat geplangt
du
has geplangt
hien / hatt / si
hat geplangt
mir
hate geplangt
dir
hat geplangt
si
hate geplangt
Konditional · Gegenwart
ech
géif / géing plangen
du
géifs / géings plangen
hien / hatt / si
géif / géing plangen
mir
géifen / géinge plangen
dir
géift / géingt plangen
si
géifen / géinge plangen
Konditional · Vergangenheit
ech
hätt geplangt
du
häss geplangt
hien / hatt / si
hätt geplangt
mir
hätte geplangt
dir
hätt geplangt
si
hätte geplangt
Imperativ · Präsens
du
plang!
dir
plangt!

Quelle: ZLS / LOD · Juli 2026 · CC0

Zum Wörterbuch →