plapperen

Lëtzebuergesch
English
Français
Deutsch
Type
VRB
Auxiliary
hunn
Participe passé
geplappert

Aussprooch (IPA)

[plˈɑpəʀən]

Hiweiser zum Gebrauch

Schreifvarianten

Nëmme vun der Quell kontrolléiert Variante gi virgeschloen.

  • geplappert
  • plapper
  • plapperen
  • plappers
  • plappert

Konjugatioun

Infinitiv
plapperen
Partizip
geplappert
Hëllefsverb
hunn
Indikativ · Present
ech
plapperen
du
plappers
hien / hatt / si
plappert
mir
plapperen
dir
plappert
si
plapperen
Indikativ · Passé composé
ech
hu geplappert
du
hues geplappert
hien / hatt / si
huet geplappert
mir
hu geplappert
dir
hutt geplappert
si
hu geplappert
Indikativ · Plus-que-parfait
ech
hat geplappert
du
has geplappert
hien / hatt / si
hat geplappert
mir
hate geplappert
dir
hat geplappert
si
hate geplappert
Conditionnel · Present
ech
géif / géing plapperen
du
géifs / géings plapperen
hien / hatt / si
géif / géing plapperen
mir
géifen / géinge plapperen
dir
géift / géingt plapperen
si
géifen / géinge plapperen
Conditionnel · Passé
ech
hätt geplappert
du
häss geplappert
hien / hatt / si
hätt geplappert
mir
hätte geplappert
dir
hätt geplappert
si
hätte geplappert
Imperativ · Present
du
plapper!
dir
plappert!

Quell: ZLS / LOD · Juli 2026 · CC0

Zeréck an den Dictionnaire →