plättelen

Lëtzebuergesch
English
Français
Deutsch
Type
VRB
Auxiliary
hunn
Participe passé
geplättelt

Aussprooch (IPA)

[plˈætələn]

Hiweiser zum Gebrauch

Schreifvarianten

Nëmme vun der Quell kontrolléiert Variante gi virgeschloen.

  • geplättelt
  • plättel
  • plättelen
  • plättels
  • plättelt

Konjugatioun

Infinitiv
plättelen
Partizip
geplättelt
Hëllefsverb
hunn
Indikativ · Present
ech
plättelen
du
plättels
hien / hatt / si
plättelt
mir
plättelen
dir
plättelt
si
plättelen
Indikativ · Passé composé
ech
hu geplättelt
du
hues geplättelt
hien / hatt / si
huet geplättelt
mir
hu geplättelt
dir
hutt geplättelt
si
hu geplättelt
Indikativ · Plus-que-parfait
ech
hat geplättelt
du
has geplättelt
hien / hatt / si
hat geplättelt
mir
hate geplättelt
dir
hat geplättelt
si
hate geplättelt
Conditionnel · Present
ech
géif / géing plättelen
du
géifs / géings plättelen
hien / hatt / si
géif / géing plättelen
mir
géifen / géinge plättelen
dir
géift / géingt plättelen
si
géifen / géinge plättelen
Conditionnel · Passé
ech
hätt geplättelt
du
häss geplättelt
hien / hatt / si
hätt geplättelt
mir
hätte geplättelt
dir
hätt geplättelt
si
hätte geplättelt
Imperativ · Present
du
plättel!
dir
plättelt!

Quell: ZLS / LOD · Juli 2026 · CC0

Zeréck an den Dictionnaire →