prellen

Lëtzebuergesch
English
Français
Deutsch
Type
VRB
Auxiliary
hunn
Participe passé
geprellt

Aussprooch (IPA)

[pʀˈælən]

Hiweiser zum Gebrauch

Schreifvarianten

Nëmme vun der Quell kontrolléiert Variante gi virgeschloen.

  • geprellt
  • prell
  • prellen
  • prells
  • prellt

Konjugatioun

Infinitiv
prellen
Partizip
geprellt
Hëllefsverb
hunn
Indikativ · Present
ech
prellen
du
prells
hien / hatt / si
prellt
mir
prellen
dir
prellt
si
prellen
Indikativ · Passé composé
ech
hu geprellt
du
hues geprellt
hien / hatt / si
huet geprellt
mir
hu geprellt
dir
hutt geprellt
si
hu geprellt
Indikativ · Plus-que-parfait
ech
hat geprellt
du
has geprellt
hien / hatt / si
hat geprellt
mir
hate geprellt
dir
hat geprellt
si
hate geprellt
Conditionnel · Present
ech
géif / géing prellen
du
géifs / géings prellen
hien / hatt / si
géif / géing prellen
mir
géifen / géinge prellen
dir
géift / géingt prellen
si
géifen / géinge prellen
Conditionnel · Passé
ech
hätt geprellt
du
häss geprellt
hien / hatt / si
hätt geprellt
mir
hätte geprellt
dir
hätt geprellt
si
hätte geprellt
Imperativ · Present
du
prell!
dir
prellt!

Quell: ZLS / LOD · Juli 2026 · CC0

Zeréck an den Dictionnaire →