quacksen

Lëtzebuergesch
English
Français
Deutsch
Type
VRB
Auxiliary
hunn
Participe passé
gequackst

Aussprooch (IPA)

[kwˈɑksən]

Hiweiser zum Gebrauch

Schreifvarianten

Nëmme vun der Quell kontrolléiert Variante gi virgeschloen.

  • gequackst
  • quacks
  • quacksen
  • quackst

Konjugatioun

Infinitiv
quacksen
Partizip
gequackst
Hëllefsverb
hunn
Indikativ · Present
ech
quacksen
du
quacks
hien / hatt / si
quackst
mir
quacksen
dir
quackst
si
quacksen
Indikativ · Passé composé
ech
hu gequackst
du
hues gequackst
hien / hatt / si
huet gequackst
mir
hu gequackst
dir
hutt gequackst
si
hu gequackst
Indikativ · Plus-que-parfait
ech
hat gequackst
du
has gequackst
hien / hatt / si
hat gequackst
mir
hate gequackst
dir
hat gequackst
si
hate gequackst
Conditionnel · Present
ech
géif / géing quacksen
du
géifs / géings quacksen
hien / hatt / si
géif / géing quacksen
mir
géifen / géinge quacksen
dir
géift / géingt quacksen
si
géifen / géinge quacksen
Conditionnel · Passé
ech
hätt gequackst
du
häss gequackst
hien / hatt / si
hätt gequackst
mir
hätte gequackst
dir
hätt gequackst
si
hätte gequackst
Imperativ · Present
du
quacks!
dir
quackst!

Quell: ZLS / LOD · Juli 2026 · CC0

Zeréck an den Dictionnaire →