LuxVocabularyLëtzebuergesch
- English
- to squeak
- Français
- couiner
- Deutsch
- quieken
- Type
- VRB
- Auxiliary
- hunn
- Participe passé
- gequiikt
quiken
Aussprooch (IPA)
[kwˈiːkən]
Schreifvarianten
Nëmme vun der Quell kontrolléiert Variante gi virgeschloen.
- gequiikt
- quiiks
- quiikt
- quik
- quiken
Konjugatioun
- Infinitiv
- quiken
- Partizip
- gequiikt
- Hëllefsverb
- hunn
Indikativ · Present
- ech
- quiken
- du
- quiiks
- hien / hatt / si
- quiikt
- mir
- quiken
- dir
- quiikt
- si
- quiken
Indikativ · Passé composé
- ech
- hu gequiikt
- du
- hues gequiikt
- hien / hatt / si
- huet gequiikt
- mir
- hu gequiikt
- dir
- hutt gequiikt
- si
- hu gequiikt
Indikativ · Plus-que-parfait
- ech
- hat gequiikt
- du
- has gequiikt
- hien / hatt / si
- hat gequiikt
- mir
- hate gequiikt
- dir
- hat gequiikt
- si
- hate gequiikt
Conditionnel · Present
- ech
- géif / géing quiken
- du
- géifs / géings quiken
- hien / hatt / si
- géif / géing quiken
- mir
- géifen / géinge quiken
- dir
- géift / géingt quiken
- si
- géifen / géinge quiken
Conditionnel · Passé
- ech
- hätt gequiikt
- du
- häss gequiikt
- hien / hatt / si
- hätt gequiikt
- mir
- hätte gequiikt
- dir
- hätt gequiikt
- si
- hätte gequiikt
Imperativ · Present
- du
- quik!
- dir
- quiikt!