quiken

Lëtzebuergesch
English
to squeak
Français
couiner
Deutsch
quieken
Tipo
VRB
Verbo auxiliar
hunn
Particípio passado
gequiikt

Pronúncia (AFI)

[kwˈiːkən]

Variantes ortográficas

São sugeridas apenas variantes verificadas pela fonte.

  • gequiikt
  • quiiks
  • quiikt
  • quik
  • quiken

Conjugação verbal

Infinitivo
quiken
Particípio passado
gequiikt
Verbo auxiliar
hunn
Indicativo · Presente
ech
quiken
du
quiiks
hien / hatt / si
quiikt
mir
quiken
dir
quiikt
si
quiken
Indicativo · Pretérito composto
ech
hu gequiikt
du
hues gequiikt
hien / hatt / si
huet gequiikt
mir
hu gequiikt
dir
hutt gequiikt
si
hu gequiikt
Indicativo · Mais-que-perfeito
ech
hat gequiikt
du
has gequiikt
hien / hatt / si
hat gequiikt
mir
hate gequiikt
dir
hat gequiikt
si
hate gequiikt
Condicional · Presente
ech
géif / géing quiken
du
géifs / géings quiken
hien / hatt / si
géif / géing quiken
mir
géifen / géinge quiken
dir
géift / géingt quiken
si
géifen / géinge quiken
Condicional · Passado
ech
hätt gequiikt
du
häss gequiikt
hien / hatt / si
hätt gequiikt
mir
hätte gequiikt
dir
hätt gequiikt
si
hätte gequiikt
Imperativo · Presente
du
quik!
dir
quiikt!

Fonte: ZLS / LOD · julho de 2026 · CC0

→