rachelen

Lëtzebuergesch
English
to give a death rattle
Français
râler
Deutsch
röcheln
Type
VRB
Auxiliary
hunn
Participe passé
gerachelt

Aussprooch (IPA)

[ʀˈɑχələn]

Schreifvarianten

Nëmme vun der Quell kontrolléiert Variante gi virgeschloen.

  • gerachelt
  • rachel
  • rachelen
  • rachels
  • rachelt

Konjugatioun

Infinitiv
rachelen
Partizip
gerachelt
Hëllefsverb
hunn
Indikativ · Present
ech
rachelen
du
rachels
hien / hatt / si
rachelt
mir
rachelen
dir
rachelt
si
rachelen
Indikativ · Passé composé
ech
hu gerachelt
du
hues gerachelt
hien / hatt / si
huet gerachelt
mir
hu gerachelt
dir
hutt gerachelt
si
hu gerachelt
Indikativ · Plus-que-parfait
ech
hat gerachelt
du
has gerachelt
hien / hatt / si
hat gerachelt
mir
hate gerachelt
dir
hat gerachelt
si
hate gerachelt
Conditionnel · Present
ech
géif / géing rachelen
du
géifs / géings rachelen
hien / hatt / si
géif / géing rachelen
mir
géifen / géinge rachelen
dir
géift / géingt rachelen
si
géifen / géinge rachelen
Conditionnel · Passé
ech
hätt gerachelt
du
häss gerachelt
hien / hatt / si
hätt gerachelt
mir
hätte gerachelt
dir
hätt gerachelt
si
hätte gerachelt
Imperativ · Present
du
rachel!
dir
rachelt!

Quell: ZLS / LOD · Juli 2026 · CC0

Zeréck an den Dictionnaire →