rachelen
Lëtzebuergesch
- English
- to give a death rattle
- Français
- râler
- Deutsch
- röcheln
- Type
- VRB
- Auxiliary
- hunn
- Participe passé
- gerachelt
Aussprooch (IPA)
[ʀˈɑχələn]
Schreifvarianten
Nëmme vun der Quell kontrolléiert Variante gi virgeschloen.
- gerachelt
- rachel
- rachelen
- rachels
- rachelt
Konjugatioun
- Infinitiv
- rachelen
- Partizip
- gerachelt
- Hëllefsverb
- hunn
Indikativ · Present
- ech
- rachelen
- du
- rachels
- hien / hatt / si
- rachelt
- mir
- rachelen
- dir
- rachelt
- si
- rachelen
Indikativ · Passé composé
- ech
- hu gerachelt
- du
- hues gerachelt
- hien / hatt / si
- huet gerachelt
- mir
- hu gerachelt
- dir
- hutt gerachelt
- si
- hu gerachelt
Indikativ · Plus-que-parfait
- ech
- hat gerachelt
- du
- has gerachelt
- hien / hatt / si
- hat gerachelt
- mir
- hate gerachelt
- dir
- hat gerachelt
- si
- hate gerachelt
Conditionnel · Present
- ech
- géif / géing rachelen
- du
- géifs / géings rachelen
- hien / hatt / si
- géif / géing rachelen
- mir
- géifen / géinge rachelen
- dir
- géift / géingt rachelen
- si
- géifen / géinge rachelen
Conditionnel · Passé
- ech
- hätt gerachelt
- du
- häss gerachelt
- hien / hatt / si
- hätt gerachelt
- mir
- hätte gerachelt
- dir
- hätt gerachelt
- si
- hätte gerachelt
Imperativ · Present
- du
- rachel!
- dir
- rachelt!
Quell: ZLS / LOD · Juli 2026 · CC0
Zeréck an den Dictionnaire →