raisonéieren

Lëtzebuergesch
English
Français
raisonner
Deutsch
überlegen
Type
VRB
Auxiliary
hunn
Participe passé
raisonéiert

Aussprooch (IPA)

[ʀɛzonˈɜɪəʀən]

Schreifvarianten

Nëmme vun der Quell kontrolléiert Variante gi virgeschloen.

  • raisonéier
  • raisonéieren
  • raisonéiers
  • raisonéiert

Konjugatioun

Infinitiv
raisonéieren
Partizip
raisonéiert
Hëllefsverb
hunn
Indikativ · Present
ech
raisonéieren
du
raisonéiers
hien / hatt / si
raisonéiert
mir
raisonéieren
dir
raisonéiert
si
raisonéieren
Indikativ · Passé composé
ech
hu raisonéiert
du
hues raisonéiert
hien / hatt / si
huet raisonéiert
mir
hu raisonéiert
dir
hutt raisonéiert
si
hu raisonéiert
Indikativ · Plus-que-parfait
ech
hat raisonéiert
du
has raisonéiert
hien / hatt / si
hat raisonéiert
mir
hate raisonéiert
dir
hat raisonéiert
si
hate raisonéiert
Conditionnel · Present
ech
géif / géing raisonéieren
du
géifs / géings raisonéieren
hien / hatt / si
géif / géing raisonéieren
mir
géifen / géinge raisonéieren
dir
géift / géingt raisonéieren
si
géifen / géinge raisonéieren
Conditionnel · Passé
ech
hätt raisonéiert
du
häss raisonéiert
hien / hatt / si
hätt raisonéiert
mir
hätte raisonéiert
dir
hätt raisonéiert
si
hätte raisonéiert
Imperativ · Present
du
raisonéier!
dir
raisonéiert!

Quell: ZLS / LOD · Juli 2026 · CC0

Zeréck an den Dictionnaire →