raisonéieren
Lëtzebuergesch
- English
- Français
- raisonner
- Deutsch
- überlegen
- Type
- VRB
- Auxiliary
- hunn
- Participe passé
- raisonéiert
Aussprooch (IPA)
[ʀɛzonˈɜɪəʀən]
Schreifvarianten
Nëmme vun der Quell kontrolléiert Variante gi virgeschloen.
- raisonéier
- raisonéieren
- raisonéiers
- raisonéiert
Konjugatioun
- Infinitiv
- raisonéieren
- Partizip
- raisonéiert
- Hëllefsverb
- hunn
Indikativ · Present
- ech
- raisonéieren
- du
- raisonéiers
- hien / hatt / si
- raisonéiert
- mir
- raisonéieren
- dir
- raisonéiert
- si
- raisonéieren
Indikativ · Passé composé
- ech
- hu raisonéiert
- du
- hues raisonéiert
- hien / hatt / si
- huet raisonéiert
- mir
- hu raisonéiert
- dir
- hutt raisonéiert
- si
- hu raisonéiert
Indikativ · Plus-que-parfait
- ech
- hat raisonéiert
- du
- has raisonéiert
- hien / hatt / si
- hat raisonéiert
- mir
- hate raisonéiert
- dir
- hat raisonéiert
- si
- hate raisonéiert
Conditionnel · Present
- ech
- géif / géing raisonéieren
- du
- géifs / géings raisonéieren
- hien / hatt / si
- géif / géing raisonéieren
- mir
- géifen / géinge raisonéieren
- dir
- géift / géingt raisonéieren
- si
- géifen / géinge raisonéieren
Conditionnel · Passé
- ech
- hätt raisonéiert
- du
- häss raisonéiert
- hien / hatt / si
- hätt raisonéiert
- mir
- hätte raisonéiert
- dir
- hätt raisonéiert
- si
- hätte raisonéiert
Imperativ · Present
- du
- raisonéier!
- dir
- raisonéiert!
Quell: ZLS / LOD · Juli 2026 · CC0
Zeréck an den Dictionnaire →