räsonéieren

Lëtzebuergesch
English
Français
raisonner
Deutsch
überlegen
Type
VRB
Auxiliary
hunn
Participe passé
räsonéiert

Aussprooch (IPA)

[ʀɛːzonˈɜɪəʀən]

Bedeitungen an Iwwersetzungen

Bedeitung 1

Deutsch
überlegen; argumentieren
Français
raisonner; argumenter
English
to reason; to argue
Português
raciocinar; argumentar
Nederlands
nadenken; redeneren
Schreifvarianten

Nëmme vun der Quell kontrolléiert Variante gi virgeschloen.

  • räsonéier
  • räsonéieren
  • räsonéiers
  • räsonéiert

Beispillsätz

  1. dee Krappert räsonéiert schonn ewéi e Groussen

    Bedeitung: raisonner; argumenter

  2. hal op mat räsonéieren a maach deng Aarbecht!

    ëmgangssproochlech

    Bedeitung: raisonner; argumenter

Konjugatioun

Infinitiv
räsonéieren
Partizip
räsonéiert
Hëllefsverb
hunn
Indikativ · Present
ech
räsonéieren
du
räsonéiers
hien / hatt / si
räsonéiert
mir
räsonéieren
dir
räsonéiert
si
räsonéieren
Indikativ · Passé composé
ech
hu räsonéiert
du
hues räsonéiert
hien / hatt / si
huet räsonéiert
mir
hu räsonéiert
dir
hutt räsonéiert
si
hu räsonéiert
Indikativ · Plus-que-parfait
ech
hat räsonéiert
du
has räsonéiert
hien / hatt / si
hat räsonéiert
mir
hate räsonéiert
dir
hat räsonéiert
si
hate räsonéiert
Conditionnel · Present
ech
géif / géing räsonéieren
du
géifs / géings räsonéieren
hien / hatt / si
géif / géing räsonéieren
mir
géifen / géinge räsonéieren
dir
géift / géingt räsonéieren
si
géifen / géinge räsonéieren
Conditionnel · Passé
ech
hätt räsonéiert
du
häss räsonéiert
hien / hatt / si
hätt räsonéiert
mir
hätte räsonéiert
dir
hätt räsonéiert
si
hätte räsonéiert
Imperativ · Present
du
räsonéier!
dir
räsonéiert!

Quell: ZLS / LOD · Juli 2026 · CC0

Zeréck an den Dictionnaire →